ﺩﻭﺳﺘﺖ ﻣﯽﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺑﯿﻬﻮﺩﻩ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻣﯽﮐﻨﻢ

ﺩﻭﺳﺘﺖ ﻣﯽﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺑﯿﻬﻮﺩﻩ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻣﯽﮐﻨﻢ
ﺧﻠﻖ ﻣﯽﺩﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﻣﻦ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻣﯽﮐﻨﻢ
ﻋﺸﻖ ﺑﯽﻫﻨﮕﺎﻡ ﻣﻦ ﺗﺎ ﺍﺯ ﮔﺮﯾﺒﺎﻥ ﺳﺮ ﮐﺸﯿﺪ
ﺍﺯ ﻏﻢ ﺭﺳﻮﺍ ﺷﺪﻥ ﺳﺮ ﺩﺭ ﮔﺮﯾﺒﺎﻥ ﻣﯽﮐﻨﻢ
ﺩﺳﺖ ﻋﺸﻘﺖ ﺑﻨﺪ ﺯﺭّﯾﻦ ﺯﺩ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﻢ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ
ﮐﺎﯾﻦ ﺳﯿﻪﮐﺎﺭﯼ ﺑﻪ ﻣﻮﯼ ﻧﻘﺮﻩ ﺍﻓﺸﺎﻥ ﻣﯽﮐﻨﻢ
ﺳﯿﻨﻪﯼ ﭘﺮ ﺣﺴﺮﺕ ﻭ ﺳﯿﻤﺎﯼ ﺧﻨﺪﺍﻧﻢ ﺑﺒﯿﻦ
ﺯﯾﺮ ﭼﺘﺮ ﻧﺴﺘﺮﻥ ﺁﺗﺶ ﻓﺮﻭﺯﺍﻥ ﻣﯽﮐﻨﻢ
ﺩﯾﺪﻩ ﺑﺮ ﻫﻢ ﻣﯿﻨﻬﻢ ﺗﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﺎﻧﺪ ﺳﺮّ ﻋﺸﻖ
ﺍﯾﻦ ﺣﺒﺎﺏ ﺳﺎﺩﻩ ﺭﺍ ﺳﺮﭘﻮﺵ ﻃﻮﻓﺎﻥ ﻣﯽﮐﻨﻢ
ﺍﯾﻦ ﻣﻦ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﻣﻦ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺘﯽ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ
ﺗﺎ ﭼﻪ ﻣﺴﺘﻮﺭﯼ ﻣﻦ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺩﺍﻣﺎﻥ ﻣﯽﮐﻨﻢ
ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﺎ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﻣﯽﻣﺎﻧﻢ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ
ﻧﻌﻤﺖ ﻭﺻﻞ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﮐﻔﺮﺍﻥ ﻣﯽﮐﻨﻢ
ﺍﯼ ﺷﮕﺮﻑ، ﺍﯼ ﮊﺭﻑ، ﺍﯼ ﭘﺮ ﺷﻮﺭ، ﺍﯼ ﺩﺭﯾﺎﯼ ﻋﺸﻖ
ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩﺕ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﻗﻄﺮﻩ ﻭﯾﺮﺍﻥ ﻣﯽﮐﻨﻢ
ﺗﺎ ﭼﺮﺍﻏﺎﻧﯽ ﮐﻨﻢ ﺭﺍﻩ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻫﺮ ﺷﺎﻣﮕﺎﻩ
ﺍﺷﮏ ﺷﻮﻗﯽ ﻧﻮ ﺑﻪ ﻧﻮ ﺁﻭﯾﺰ ﻣﮋﮔﺎﻥ ﻣﯽﮐﻨﻢ
ﺯﺍﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻬﺮﺑﺎﯾﯽ ﭼﺎﺭﻩ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺑﺮﺩﻥ ﺍﺳﺖ
ﻫﺮ ﭼﻪ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﯽ ﺑﮕﻮ، ﺁﻥ ﻣﯽﮐﻨﻢ، ﺁﻥ ﻣﯽﮐﻨﻢ
ﺳﯿﻤﯿﻦ ﺑﻬﺒﻬﺎﻧﯽ