ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ .

ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ .
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﻗﻠﺐ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﻧﺸﮑﻨﻢ .
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﺯﻣﺎﻥ، ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺍﺳﺖ.
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﮐﯿﻤﯿﺎﯼ ﺯﻧﺪﮔﯿﺴﺖ .
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﭘﺎﮐﯽ ﮐﻮﺩﮐﯿﻢ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻧﺪﻫﻢ .
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ، ﺍﺭﺯﺵ ﻏﺼّﻪ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ .
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﭘﻞ ﻫﺎﯼ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻡ ﺭﺍ ﻭﯾﺮﺍﻥ ﻧﮑﻨﻢ .
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﺍﺯ ﺭﺍﺳﺘﯽ ﻧﺘﺮﺳﻢ ﻭ ﻧﺘﺮﺳﺎﻧﻢ .
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯ ﺑﭽّﻪ ﻫﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ
ﺁﻣﻮﺧﺖ.
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺭﺱ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻭ ﺩﺭﺱ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻡ .
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﺩﺷﻤﻨﯽ ﻧﮑﻨﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﺭﻭﺯﯼ
ﺩﻭﺳﺘﻢ ﺷﻮﺩ .
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﺯ ﻭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺧﻮﺵ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ،
ﺩﻝ ﻣﻦ، ﺩﻝ ﻧﯿﺴﺖ .
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺻﻤﯿﻤﯽ ﻧﺸﻮﻡ ﺷﺎﯾﺪ
ﺭﻭﺯﯼ ﺩﺷﻤﻨﻢ ﺷﻮﺩ .
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯ ﭼﺸﻤﻪ ، ﺩﺭﺱِِ ﺧﺮﻭﺵ ﺑﮕﯿﺮﻡ ﻭ ﺍﺯ
ﺁﺳﻤﺎﻥ، ﺩﺭﺱِ ﭘـﺎﮎ ﺯﯾﺴﺘﻦ .
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ﻫﻤﻪ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪﻧﺪ ﻭ ﻫﻤﻪ ﻣﯽ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﻭ ﺩﻟﺴﻮﺯ ﺑﺎﺷﻨﺪ .
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﺟﻮﺍﺏ ﮐﯿﻦ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﻬﺮ ﻭ ﺟﻮﺍﺏ
ﺩﻭ ﺭﻧﮕﯽ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻧﺪﻫﻢ .
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﮔﺮﻩ ﯼ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻭ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﻫﺮ ﮐﺲ، ﻓﻘﻂ
ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺩﻝ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ .
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻫﺮ ﮐﺎﺭ، ﺑﺎ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺑﻪ ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﺍﻡ
ﺑﺰﻧﻢ ﺗﺎ ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺎ ﻣﺸﺖ ﺑﺮ ﻓﺮﻗﻢ ﻧﮑﻮﺑﻢ.
ﯾﺎﺩﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﻫﺮ ﮔﺎﻩ ﺍﺭﺯﺵ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﯾﺎﺩﻡ ﺭﻓﺖ ﺩﺭ
ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺣﯿﻮﺍﻥ ﺑﯽ ﺯﺑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﻗﺮﺑﺎﻧﮕﺎﻩ
ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﺯﻝ ﺑﺰﻧﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺑﻮﺩﻥ، ﭘﯽ ﺑﺒﺮﻡ.