ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﺑﮕﻮﯾﻢ ؟ !

ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﺑﮕﻮﯾﻢ ؟ !
ﺑﻪ ﻃﺮﺯ ﻋﺠﯿﺐ ﻭ ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺍﻯ ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ …
ﺩﻟﺨﻮﺷﯿﻬﺎ ﮐﻢ ﻧﯿﺴﺖ …
ﺁﺩﻣﻬﺎﻯ ﺩﻭﺭ ﻭ ﺑﺮﻡ ﻫﻢ ﮐﻢ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ …
ﻣﻰ ﺁﯾﻨﺪ ﻟﺒﺨﻨﺪﻯ ﺭﻭﻯ ﻟﺒﻢ ﻣﻰ ﻧﺸﺎﻧﻨﺪ ﻭ ﻣﯿﺮﻭﻧﺪ …
ﻭﻟﻰ ﺩﻟﺘﻨﮕﻰ ﻋﺠﯿﺒﻰ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ … ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﺍﯾﻦ
ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﺖ ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯿﮕﺬﺭﺩ …
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺩﻟﺘﻨﮕﻰ ﯾﺎ ﻧﻪ ؟ …
ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺲ ﻭ ﺣﺎﻝ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﯼ ﯾﺎﻧﻪ ؟ ...!
ﻭﻟﯽ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﻰ …
ﻭ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻰ ﭼﻘـﺪﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻟﺘﻨﮕﻰ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺯﺟﺮﺁﻭﺭ ﺍﺳﺖ … ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﺮﺍ ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﻨﺪ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻣﯿﮕﻮﯾﻨﺪ ﺧﻮﺵ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻪ ﺭﻭﺣﯿﻪ ﺍﻯ ﺩﺍﺭﻯ …
ﮐﺎﺵ ﻣﺎﻫﻢ ﺑﻠﺪ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ ﻭ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺨﻨﺪﯾﻢ …
ﺍﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﻨﺪ .. ﻣﯿﮕﻮﯾﻨﺪ: ﻧﻔﺴﻬﺎﯾﺖ ﻏﺒﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ … ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ
ﺗﺎﺭ ﺍﺳﺖ … ﻭﺑﯽ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺍﯼ ...
ﺗﻮ ﺑﮕﻮ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﺑﮕﻮﯾﻢ ؟ ! …
ﺍﺯ ﺁﻏﻮﺷﻬﺎﯾﻰ ﮐﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﻡ ﻧﻤﯿﺸﻮﻧﺪ ؟! …
ﻟﺒﺨﻨﺪﻫﺎﯾﻰ ﮐﻪ ﺷﺎﺩﻡ ﻧﻤﯿﮑﻨﻨﺪ ؟! …
ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﯽ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎ ﻭ ﺍﯾﻦ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻧﻤﯿﮕﺬﺭﺩ ...
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ !...