خیلی خوب است که بعد از 1400 سال هنوز در محرم برای مظلومیت

خیلی خوب است که بعد از 1400 سال هنوز در محرم برای مظلومیت امام گریه میکنیم،برای بی وفایی محبانش که لبیک نگفتند و تنهایش گذاشتند،از اینکه از آب هم مضایقه کردند کوفیان،کوفیانی که نامه نوشتند آقا بیا...ما هستیم.
اما آیا هیچ حواسمان هست امام زمانمان نیز بیش از 1200سال است که بلندتر و مظلومانه تر از کربلا صدایمان میزند:
"هل من ناصر ینصرنی"...آیا کسی هست که مرا یاری کند؟من فقط 313 یار میخواهم، یاری ابوالفضلی که بگوید چشم، نگوید چرا؟

آیا در این روزها برای بی وفایی خودمان هم گریه میکنیم؟چقدر مطمین هستیم بعد از ظهورش در صف یارانش هستیم نه در مقابلش؟
بعد از این همه سال محرم را احیا میکنیم تا پیام عاشورا یادمان نرود.
"هیهات من الذله".مبادا خودمان را ارزان بفروشیم.
"کل یوم عاشورا...کل ارض کربلا..."
هر روز عاشوراست..هر زمینی کربلاست..

این کپی نیست.با دل نوشتم، اگه به دلتون نشست با دل کپی کنید.