سوخت گیری هوایی 2
گذشته از این موضوعات ، مزیت روانی مخازن سوخت کامل - و تانكری كه احتمالاً در نزدیكی موجود است - در جنگ نبرد را به خلبان وا می دارد. در بیشتر شرایط جنگی ، سرعت برای اتمام بهینه مأموریت ضروری است. از آنجایی که سرعت زیاد به سوخت نیاز دارد ، خلبانان باید همیشه سوخت و سرعت مورد نیاز را متعادل کنند. خلبانانی که با هواپیما با قابلیت سوخت گیری هوایی کار می کنند نگرانی های کم سوخت را کاهش می دهند.سیستم شلنگ حلقه دار
سیستم سوخت رسانی هوا به هوا با شلنگ حلقه ای کوبام،
در سیستم هواپیمای گیرنده، در زمان پیک سرعت هواپیما، یک کابل فولادی خارج می شود که برای سوختگیری، هواپیما باید ان را دنبال کرده و به آن برسد ، این فرایند را با کمی مشکل پشت سر گذاشت، چرا که خط به داخل تانکر کشیده می شد و باید کابل گیرنده به شیلنگ سوخت گیری متصل میشد. در این حالت گیرنده می تواند کابل خود را برگرداند و شیلنگ را به سمت خود بیاورد. پس از اتصال شلنگ، تانکر موقعیت خود را تغییر داده و بالای هواپیمای گیرنده قرار میگیرد تا سوخت تحت تاثیر نیروی جاذبه جریان یابد.
وقتی کوبام در حال توسعه سیستم خود بود، وی صرفاً نیاز به پروازهای دوربرد به صورت تجاری را ضروری می دید، اما امروزه سوخت گیری هوایی منحصراً توسط هواپیماهای نظامی استفاده می شود.
توسعه ابتدایی روش سبدی
کمپانی Cobham FRL خیلی زود فهمید که سیستم شلنگ حلقه دار آنها قابلیت زیادی برای تبدیل شدن به یک استاندارد بالا در سوخترسانی هوایی دارد و کار را برای توسعه یک سیستم بهتر، کاراتر، آسانتر و البته ایمن تر آغاز کردند که امروزه به طور معمول سیستم سوخت گیری سبدی یا شیلنگی نامیده می شود و امروز یکی از این دو سیستم استاندارد مورد استفاده در سوخترسانی محسوب میشود.سوخترسانی به روش بوم (Fly boom)
بوم نوعی لوله سخت و تلسکوپی با سطوح کنترل پرواز متحرک است که یک اپراتور بوم در هواپیمای سوخترسان وظیفه کنترل، اتصال، جدا سازی و نظارت بر روند دقیق و ایمن آن را بر عهده دارد. همه تانکرهای مجهز به بوم
منطقه سوختگیری از 4 بخش مختلف تشکیل شده که عبارت اند از:
نقطه اولیه سوختگیری ARIP
نقطه کنترل ARCP
نقطه اتصال ARAP
نقطه خروج AREP
ARIP
ARIP نقطه است که وارد منطقه سوختگیری میشوید و سپس مستقیم به سمت ARCP میروید.
نحوه ورود به منطقه سوختگیری به دو شکل ممکن است اتفاق بیافتد.
1) هواپیما دریافت کننده و تانکر هر دو با هم وارد منطقه شوند.
سیستم سوخت رسانی هوا به هوا با شلنگ حلقه ای کوبام،
در سیستم هواپیمای گیرنده، در زمان پیک سرعت هواپیما، یک کابل فولادی خارج می شود که برای سوختگیری، هواپیما باید ان را دنبال کرده و به آن برسد ، این فرایند را با کمی مشکل پشت سر گذاشت، چرا که خط به داخل تانکر کشیده می شد و باید کابل گیرنده به شیلنگ سوخت گیری متصل میشد. در این حالت گیرنده می تواند کابل خود را برگرداند و شیلنگ را به سمت خود بیاورد. پس از اتصال شلنگ، تانکر موقعیت خود را تغییر داده و بالای هواپیمای گیرنده قرار میگیرد تا سوخت تحت تاثیر نیروی جاذبه جریان یابد.
وقتی کوبام در حال توسعه سیستم خود بود، وی صرفاً نیاز به پروازهای دوربرد به صورت تجاری را ضروری می دید، اما امروزه سوخت گیری هوایی منحصراً توسط هواپیماهای نظامی استفاده می شود.
توسعه ابتدایی روش سبدی
کمپانی Cobham FRL خیلی زود فهمید که سیستم شلنگ حلقه دار آنها قابلیت زیادی برای تبدیل شدن به یک استاندارد بالا در سوخترسانی هوایی دارد و کار را برای توسعه یک سیستم بهتر، کاراتر، آسانتر و البته ایمن تر آغاز کردند که امروزه به طور معمول سیستم سوخت گیری سبدی یا شیلنگی نامیده می شود و امروز یکی از این دو سیستم استاندارد مورد استفاده در سوخترسانی محسوب میشود.سوخترسانی به روش بوم (Fly boom)
بوم نوعی لوله سخت و تلسکوپی با سطوح کنترل پرواز متحرک است که یک اپراتور بوم در هواپیمای سوخترسان وظیفه کنترل، اتصال، جدا سازی و نظارت بر روند دقیق و ایمن آن را بر عهده دارد. همه تانکرهای مجهز به بوم
منطقه سوختگیری از 4 بخش مختلف تشکیل شده که عبارت اند از:
نقطه اولیه سوختگیری ARIP
نقطه کنترل ARCP
نقطه اتصال ARAP
نقطه خروج AREP
ARIP
ARIP نقطه است که وارد منطقه سوختگیری میشوید و سپس مستقیم به سمت ARCP میروید.
نحوه ورود به منطقه سوختگیری به دو شکل ممکن است اتفاق بیافتد.
1) هواپیما دریافت کننده و تانکر هر دو با هم وارد منطقه شوند.
- ۱.۹k
- ۱۴ تیر ۱۴۰۰
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط