ﭼﻪ ﮐﺮﺩ

ﭼﻪ ﮐﺮﺩ
ﺩﻝ ﺭﺍ ﺑﺮﺩ
ﻣﺮﺍ ﮔﺬﺍﺷﺖ
ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ ﺭﻓﺘﻦ ﺩﻝ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ
ﯾﺎﺭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﻟﻢ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩ
ﺩﻝ
ﺍﯼ ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﯼ ﺗﻘﺼﯿﺮ ﮐﺎﺭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ
ﺗﻮ ﭼﺮﺍ ﺩﺍﻧﺴﺘﯽ ﻭ ﺭﻓﺘﯽ
ﮐﻪ ﻣﻦ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﯽ ﺩﻝ
ﮐﻪ ﻣﻦ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﯽ ﯾﺎﺭ
ﻣﺸﺘﯽ ﺧﺎﮎ ﻫﻢ ﻧﯿﺴﺘﻢ