سید بن طاووس از علمای ربانی شیعه، در یکی از شب ها به سوی

سید بن طاووس از علمای ربانی شیعه، در یکی از شب ها به سوی سرداب مقدس روانه می شود تا بلکه نشانی از یوسف فاطمه (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بیاید.

وقتی سید داخل سرداب می شود چشمانش به جمال جمیل حضرت حجت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) روشن می گردد. حضرت صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در آن نیمه های شب در حالی که محبان و شیعیانش در خواب آسوده آرمیده اند، برای بخشوده شدن آنان از گناهانشان در پیشگاه خداوند سبحان، دعا می کند و از خدای مهربان نجات و سعادت شیعیانش را مسألت می کند و می فرمایند:

"پروردگارا، شیعیان ما از ما هستند، از زیادی گِلِ ما خلق شده‌اند

و به آب ولایت ما عجین گشته‌‌اند، خدایا آنها را بیامرز و گناهانشان را عفو فرما،

آنها را روز قیامت در مقابل چشم دشمنان ما مؤاخذه مفرما

چنانچه میزان گناهانشان بیشتر و ثوابشان کم است

از اعمال من بردار و به صواب آنها بیفزای." (بحارالانوار، ج53، ص302)