بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت سوم :
هم در وادی شعور، ابعاد نظری این شعائر به لحاظ عقلی و علمی بیان می‌گردد، و هم در عمل باید منطبق با این شعائر عمل نمود.
بزرگداشت شعائر الله، از اوامر الهی است که البته عقل سلیم آن را تصدیق و به آن تعظیم می‌نماید. چرا که هر دعوتی، هر حرکتی و هر نوع جهت‌گیری حق یا باطل، با شعار شروع می‌شود با شعار تبلیغ می‌شود و با شعار پیش می‌رود.
اعیاد : برگزاری مراسم جشن و سرور، در اعیادی چون غدیر خم، سوم شعبان و نیمه شعبان و یا برگزاری مراسم ماتم و عزا، در مصیبت‌هایی چون سالروز شهادت ائمۀ اطهار علیهم السلام، همه بزرگداشت شعائر الله می‌ باشند که البته از یک ظهور، بروز، مُعرف و بیانگر مواضع، گرایش و محبت گرویدگان می‌باشمد و از سویی دیگر، بزرگترین اطلاع‌ رسانی و تبلیغ انسانی.
پس، معترضین و منتقدین می‌خواهد شعائر الله، هیچ ظهور و بروز عمومی نداشته باشد و گرایشات و حبّ و بغض‌ها، در دل مدفون و خفه شوند، یعنی همان سانسور و خفقان بزرگ.
جشن نیمه شعبان، مصداق مودّت است :
ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ - اين همان چيزى است كه خداوند بندگانش را كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند به آن نويد مى‌دهد! بگو: من هيچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمى‌كنم جز دوست داشتن نزديكانم اهل بيتم؛ و هر كس كار نيكى انجام دهد، بر نيكى اش مى‌افزاييم؛ چرا كه خداوند آمرزنده و سپاس گزار است.(سوره شوری آیه 23)
چرا نفرمود که اجر نتیجه و ثمرۀ رسالت، معرفت شناخت، ایمان و محبت می‌باشد، در حالی که اینها مقدم هستند، بلکه فرمود: ثمره در مودّت داشتن نسبت به اهل بیت علهیم السلام می‌باشد؟! چرا که مودّت، ظهور و بروز معرفت و محبّت در مواضع، گفتار، عمل و رفتار می‌باشد؛ یعنی آخرش را خواسته است.
برگزاری جشن و سرور در نیمه شعبان، ضمن آن که بروز معرفت و محبت شخصی می‌باشد، یک حرکت بزرگ اجتماعی و مصداق بارز مودّت به اهل بیت و امام زمان علیهم السلام می‌باشد و نیز یک اطلاع‌رسانی و تبلیغ گستردۀ عمومی و مردمی.
شیعیان با جشن و سرور در نیمه شعبان، هم اعلام می‌کنند و هم نشان می‌دهند که ایشان را می‌شناسند، به ایشان باور و محبت دارند، از این توفیق خوشحالند و منتظر ظهور و قیام جهانی ایشان می‌ باشند.( پایان)( ص 1)