امام صادق علیه السّلام فرمودند:

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
الغِیبَةُ أن تَقولَ فی أخیکَ ما سَتَرهُ اللّه ُ عَلَیهِ؛
غیبت آن است که درباره برادرت چیزی بگویی که خداوند آن را پنهان کرده است .
میزان الحکمه ، ح 15510

امام علی علیه السّلام فرمودند:
ما عُمِرَ مَجلِسٌ بِالغِیبَةِ إلاّخَرِبَ مِنَ الدِّینِ ؛
مجلسی که با غیبت آباد شود ، دین در آن تباه می شود .
بحار الأنوار ، ج 75 ، ص 259

امام حسن عسکری علیه السّلام فرمودند:
بِئْسَ الْعَبْدُ عَبْدٌ یَکُونُ ذاوَجْهَیْنِ وَذالِسانَیْنِ، یُطری أَخاهُ شاهِدا وَ یأْکُلُهُ غائبا إنْ اُعْطِیَ حَسَدَهُ، وَ إِن اُبْتُلِیَ خانَهُ؛
انسانی که دو رو و دو زبانه باشد بد بنده ای است، در روبرو از برادرش تعریف می کند و پشت سر گوشتش را (با غیبت) می خورد، اگر نعمتی به او داده شود حسد می ورزد و اگر گرفتار شود به او خیانت می کند
[بحارالانوار: ج 78 ص 373 ح 14]

امام علی علیه السّلام فرمودند:
ألغَیبَةُ قُوتُ کِلابِ النّارِ؛
غیبت، خورشت سگان جهنم است.
غررالحکم 1: 298 ح 1144

امام علی علیه السّلام فرمودند:
أبغَضُ الخَلائِقِ إلَی اللّه ِ المُغتابُ؛
منفورترین مخلوقات نزد خدا غیبت کننده است.
[ غررالحکم 2: 824 ح 3128.

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
سُئِلَ النَّبِیُّ صلی الله علیه و آله ما کَفّارَةُ الإغتِیابِ قالَ: تَستَغفِرُاللّه َ لِمَن اغتَبتَهُ کُلَّما ذَکَرتَهُ؛
از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله سؤال شد: کفّاره غیبت کردن چیست؟فرمودند: هرگاه او را یاد کردی برای او از خدا طلب مغفرت کنی.
[ وسائل الشیعه 8: 605 ح 1.]

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
وَالغَیبَةُ تَأکُلُ الحَسَناتُ کَما تَأکُلَ النّارُالحَطَبَ؛ أوحَی اللّه ُ تَعالی عَزَّوَجَلَّ إلی مُوسَی بنِ عِمران علیه السلام:ألمُغتابُ إن تابَ فَهُوَ آخِرُ مَن یَدخُلُ الجَّنَةَ وَإنْ لَم یَتُب فَهُوَ أوَّلُ مَنْ یَدخُلُ النّارَ؛
غیبت، حسنات را می خورد همانطور که آتش هیزم را می خورد، خداوند بزرگ به موسی وحی می فرمودند: غیبت کننده اگر توبه کند آخرین کسی است که وارد بهشت می شود، و اگر توبه نکند نخستین کسی است که وارد آتش می گردد.
[ بحارالانوار 75: 257 ح 48.]