ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﯼ ﺑﺪﻭﻥ ﻻﻻﯾﯽ ﻭ ﻗﺼﻪ

ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﯼ ﺑﺪﻭﻥ ﻻﻻﯾﯽ ﻭ ﻗﺼﻪ
ﺑﮕﯿﺮ ﺁﺳﻮﺩﻩ ﺑﺨﻮﺍﺏ ﺑﯽ ﺩﺭﺩ ﻭ ﻏﺼﻪ
ﺩﯾﮕﻪ ﮐﺎﺑﻮﺱ ﺯﻣﺴﺘﻮﻥ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﯽ
ﺗﻮﯼ ﺧﻮﺍﺏ ﮔﻠﻬﺎﯼ ﺣﺴﺮﺕ ﻧﻤﯽ ﭼﯿﻨﯽ
ﺩﯾﮕﻪ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﭼﻬﺮﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺳﻮﺯﻭﻧﻪ
ﺟﺎﯼ ﺳﯿﻠﯽ ﻫﺎﯼ ﺑﺎﺩ ﺭﻭﺵ ﻧﻤﯽ ﻣﻮﻧﻪ
ﺩﯾﮕﻪ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﻧﻤﯽ ﺷﯽ ﺑﺎ ﻧﮕﺮﻭﻧﯽ
ﯾﺎ ﺑﺎ ﺗﺮﺩﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﯼ ﯾﺎ ﮐﻪ ﺑﻤﻮﻧﯽ
ﺭﻓﺘﯽ ﻭ ﺁﺩﻣﮑﺎ ﺭﻭ ﺟﺎ ﮔﺬﺍﺷﺘﯽ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺟﻨﮕﻞ ﺭﻭ ﺯﯾﺮ ﭘﺎ ﮔﺬﺍﺷﺘﯽ
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻗﻬﺮﻥ ﺳﯿﻨﻪ ﻫﺎ ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﯽ
ﺗﻮ ﺗﻮ ﺟﻨﮕﻞ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﺑﻤﻮﻧﯽ
ﺩﻟﺘﻮ ﺑﺮﺩﯼ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺩﯾﮕﻪ
ﺍﻭﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﺕ ﻻﻻﯾﯽ ﻣﯿﮕﻪ
ﻣﯿﺪﻭﻧﻢ ﻣﯿﺒﯿﻨﻤﺖ ﯾﻪ ﺭﻭﺯ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺗﻮﯼ ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺁﺩﻣﮏ ﻧﺪﺍﺭﻩ