ﺍﯼ ﺳﺎﺭﺑﺎﻥ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺭﺍﻥ ﺁﺭﺍﻡ ﺟﺎﻥ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﺍﯼ ﺳﺎﺭﺑﺎﻥ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺭﺍﻥ ﺁﺭﺍﻡ ﺟﺎﻥ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﺁﺧﺮ ﺷﺪﻩ ﻣﺎﻩ ﺣﺴﯿﻦ ﻣﻦ ﻣﯿﺰﺑﺎﻥ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﺩﺭ ﻣﯿﮑﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻭﻟﯽ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺷﺪﻡ ﭼﻮﻥ ﻏﺎﻓﻠﯿﻦ
ﺍﯼ ﻭﺍﯼ ﺍﺯﯾﻦ ﺑﯽ ﺣﺎﺻﻠﯽ ﻋﻤﺮ ﺟﻮﺍﻥ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺭﺳﺪ ﺷﺎﻡ ﺳﯿﻪ ﺁﯾﺪ ﺣﺒﯿﺐ ﻣﻦ ﺯ ﺭﻩ
ﺍﻣﺎ ﺧﺪﺍ ﺣﺎﻟﻢ ﺑﺒﯿﻦ ﻣﻦ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﺍﯼ ﻭﺍﯼ ﺍﺯﯾﻦ ﻏﻮﻏﺎﯼ ﺩﻝ ﺍﺯ ﺩﻟﺒﺮﻡ ﻫﺴﺘﻢ ﺧﺠﻞ
ﻭﻗﺖ ﺳﻔﺮ ﻣﺎﻧﺪﻡ ﺑﻪ ﮔﻞ ﻣﻦ ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﻧﻌﻤﺖ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺍﺩﯼ ﺍﻡ ﻣﻨﺖ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺑﻨﻬﺎﺩﯼ ﺍﻡ
ﺍﻣﺎ ﺑﺒﯿﻦ ﻧﺎﻣﺮﺩﯼ ﺍﻡ ﺻﺎﺣﺐ ﺯﻣﺎﻥ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﻣﻦ ﻋﺒﺪ ﮐﻮﯼ ﻋﺸﻘﻢ ﻭ ﻣﻦ ﺷﺎﻩ ﺭﺍ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﺁﻗﺎ ﺗﻮ ﺭﺍ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ ﻣﻮﻻ ﺗﻮ ﺭﺍ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﺑﻨﻮﺷﺘﻢ ﺍﯾﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﺎ ﺧﻮﻥ ﺩﻝ ﺍﯼ ﻣﻪ ﺟﺒﯿﻦ
ﺍﻣﺎ ﺑﺒﯿﻦ ﺑﺨﺖ ﻣﺮﺍ ﻧﺎﻣﻪ ﺭﺳﺎﻥ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﺁﺧﺮ ﺷﺪﻩ ﻣﺎﻩ ﺣﺴﯿﻦ ﻣﻦ ﻣﯿﺰﺑﺎﻥ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﺩﺭ ﻣﯿﮑﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻭﻟﯽ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺷﺪﻡ ﭼﻮﻥ ﻏﺎﻓﻠﯿﻦ
ﺍﯼ ﻭﺍﯼ ﺍﺯﯾﻦ ﺑﯽ ﺣﺎﺻﻠﯽ ﻋﻤﺮ ﺟﻮﺍﻥ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺭﺳﺪ ﺷﺎﻡ ﺳﯿﻪ ﺁﯾﺪ ﺣﺒﯿﺐ ﻣﻦ ﺯ ﺭﻩ
ﺍﻣﺎ ﺧﺪﺍ ﺣﺎﻟﻢ ﺑﺒﯿﻦ ﻣﻦ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﺍﯼ ﻭﺍﯼ ﺍﺯﯾﻦ ﻏﻮﻏﺎﯼ ﺩﻝ ﺍﺯ ﺩﻟﺒﺮﻡ ﻫﺴﺘﻢ ﺧﺠﻞ
ﻭﻗﺖ ﺳﻔﺮ ﻣﺎﻧﺪﻡ ﺑﻪ ﮔﻞ ﻣﻦ ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﻧﻌﻤﺖ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺍﺩﯼ ﺍﻡ ﻣﻨﺖ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺑﻨﻬﺎﺩﯼ ﺍﻡ
ﺍﻣﺎ ﺑﺒﯿﻦ ﻧﺎﻣﺮﺩﯼ ﺍﻡ ﺻﺎﺣﺐ ﺯﻣﺎﻥ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﻣﻦ ﻋﺒﺪ ﮐﻮﯼ ﻋﺸﻘﻢ ﻭ ﻣﻦ ﺷﺎﻩ ﺭﺍ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﺁﻗﺎ ﺗﻮ ﺭﺍ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ ﻣﻮﻻ ﺗﻮ ﺭﺍ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﺑﻨﻮﺷﺘﻢ ﺍﯾﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﺎ ﺧﻮﻥ ﺩﻝ ﺍﯼ ﻣﻪ ﺟﺒﯿﻦ
ﺍﻣﺎ ﺑﺒﯿﻦ ﺑﺨﺖ ﻣﺮﺍ ﻧﺎﻣﻪ ﺭﺳﺎﻥ ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
- ۱.۳k
- ۰۲ آبان ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط