ﻭﻗﺘﯽ ﻫﺴﺘﯽ

ﻭﻗﺘﯽ ﻫﺴﺘﯽ
ﺩﺭ ﺩﻟﻢ ﻗﯿﺎﻣﺘﯽ ﺳﺖ
ﻭ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺍﺑﻨﺎﯼ ﺑﺸﺮ
ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ ﺗﻮ ﺑﺮﻣﯽ ﺧﯿﺰﻧﺪ
ﻗﺎﻣﺘﯽ ﮐﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺳﺎﻕ ﻫﺎﯼ ﮔﻨﺪﻣﯽ
ﺗﺎ ﺷﺎﻧﻪ ﺁﺳﻤﺎﻧﯽ ﺍﺕ
ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ ...
ﺁﻣﺪﻧﺖ ﻫﻤﯿﺸﻪ
ﻗﯿﺎﻣﺘﯽ ﺳﺖ
ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺎﻻ !
ﺍﯼ ﺗﯿﮏ ﺗﺎﮎ ﻧﺒﺾ !
ﺍﯼ ﻟﻨﮕﺮ ﺑﻮﺩﻥ !
ﺑﻮﺩﻥ ﭼﻪ ﺑﯿﻬﻮﺩﻩ ﺳﺖ
ﺍﮔﺮ ﻗﯿﺎﻣﺘﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﻣﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ
ﺗﻮ ﺭﺍ ﻧﺒﻮﺳﻢ ... ﻧﻨﻮﺷﻢ ... ﻧﺒﯿﻨﻢ ...
ﭼﻪ ﺑﯿﻬﻮﺩﻩ ﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﻗﯿﺎﻣﺘﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﺗﺎ ﺩﺭ ﺳﮑﻮﺕ
ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﮕﯿﺮﻡ
ﻭ ﺑﻪ ﺍﺑﺪﯾﺖ ﻧﮕﺎﻫﺖ
ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﻢ