...وقتى تو مى رسى از راه؛‌

...وقتى تو مى رسى از راه؛‌
ديگر نه پائيز معنايى دارد و نه زمستانى...‌
تو شكوفه ى بهارى و زمين و هرچه در آن است، به استقبال تو مى آيند...ديگر نه ظالمى در زمين نٓفٓس مى كشد و نه حق مظلومى پايمال مى گردد...‌
فقر، رخت بر مى بندد و همه از بركت وجود تو، ثروتمند می شوند...‌
درست مثل حالا...آنان كه دوستت دارند؛ثروتمندان روى زمين اند،گرچه جيب شان خالى باشد‌
دوست داريم تو بركت مال و اموال مان باشى...‌
فَتَصَدَّق عَلَينا...يا اَيٍّهاالعَزیز...‌
سلام مولاجان,روز جمعه ات به خير و شادی...‌