مگر در سنگرت پنهان نبودی؟

مگر در سنگرت پنهان نبودی؟
مگر در فکر حفظ جان نبودی؟

مگر دور از هیاهوهای این شهر
کنار دخترت مهمان نبودی؟

مگر غافل از اوضاع معیشت
به فکر خویش و آب و نان نبودی؟

شنیدم طعنه می‌زد یک منافق
که در دی ماه در تهران نبودی

یکی دیگر به بغض و کینه می گفت
به فکر مردم ایران نبودی

چرا پس، در اتاق کار ماندی
چرا ایمن به یک فرمان نبودی؟

دروغ دشمنان را فاش کردی
که جز در پرتو ایمان نبودی

میان های و هوی خاک و خاشاک
نشان دادی که جز طوفان نبودی

نبودی کوچه ها هم از تو گفتند
نبودی جنگ شد، اما نه...بودی

غبار خاک بر مویت نشان داد
جدا از جبهه و میدان نبودی

چرا عمامه ات خاکی است آقا
بگو چون جد خود عطشان نبودی