تاریخ مانشگاه‌های خاور و باختر (اردوگاه‌های شرق و غرب) (بخش دو)

تاریخ مانشگاه‌های خاور و باختر (اردوگاه‌های شرق و غرب) (بخش دو)
_______________________________________
در سال 546 پیشازادروز (قبل‌میلاد) ، کورش بزرگ ، در گام نخست از برنامهء (طرح) بیرون راندن «مانشگاه باختر» (اردوگاه غرب) از قلمروی «ایرانی‌تبارها» ؛ سرزمین «هاتیا» (آسیای صغیر) را از یونانی‌تبارهای مرزدر (متجاوز) بازستاند ، و آنرا به قلمروی «شاهنشاهی ایران هخامنشی» افزود ؛ و فرآوریشیوهء «برده دارسالاری» (1) را از آنجا برچید ، و در این سرزمین ، فرآوریشیوهء «خویشفرمائیگرائی» (3) را دوباره برپا کرد . یادآوری میشود که تا پیش از زورگیری (غصب) شدن دوسوم باختری «هاتیا» (آسیای صغیر) بدست «یونانی‌تبارها» ؛ در سراسر سرزمین «هاتیا» (آسیای صغیر) ، فرآوریشیوهء «خویشفرمائیگرائی» (3) برپا بوده است.

کورش بزرگ ، سپس در 28 سپتامبر (6 شهریور) سال 539 پیشازادروز (قبل‌میلاد) ، با کمک سپهبد خود ، که «اوگبارو» (1) ، نام داشت ؛ در شهر «اپیس» (2) ، «سامی تبارهای» زورگیرندهء (غاصب) «شاهنشاهی سومر نوین» را آنچنان شکستی داد (3) که در روز 10 اکتبر (18 مهر ماه) ، سپاه «ایران هخامنشی» توانست شهر «سیپار» (4) (در نزدیکی پایتخت سومر نوین) را بدون درگیری بدست آورد ؛ و سپس در روز 12 اکتبر (20 مهر ماه) به آرامی به پایتخت «سومر نوین» پاگذارد (وارد شود) ، و پس از چند ماه ، سراسر قلمروی بسیار پهناور «شاهنشاهی سومر نوین» را به قلمروی «شاهنشاهی ایران هخامنشی» بیافزاید . «نبونئید» (5) ، که واپسین (آخرین) پادشاه «سامی تبار» و زورگیرندهء (غاصب) «سومر نوین» بود ، از سوی «کورش بزرگ» بخشیده شد و به «استان کرمان» دورفرستیده (تبعید) شد.

«اسکندر مقدونی» (6) ، که برجسته‌ترین فرمانده «مانشگاه باختر» (اردوگاه غرب) بود ، در سال 334 پ. {پیشازادروز}(قبل‌میلاد) ، تازش خود به «مانشگاه خاور» (اردوگاه شرق) ، یا همان «شاهنشاهی ایران هخامنشی» را آغاز کرد و در سال 327 پیشازادروز (قبل‌میلاد) ، زورگیری (غصب) کردن قلمروی «ایران هخامنشی» را به پایان رساند ؛ و سپس گنجینه‌های پرشمار زر (طلا) ، سیم (نقره) ، و سنگهای ارزشمند «ایران هخامنشی» را تاراج (غارت) کرد ؛ و این گنجینه‌ها را به یونان و مقدونیه فرستاد . رونهش (توجه) داشته باشید که تا پیش از تازش اسکندر مقدونی پلید ، «شاهنشاهی ایران هخامنشی» ، تنها «ابر کشور» (ابر قدرت) هنگامهء خود بود ؛ و دارائی آن ، بسیار بسیار فراوان و بی مانند بوده است.

«اسکندر مقدونی» ، همچنین ، در روند این تاراج ؛ همهء سرمایه‌های مردم «ایران هخامنشی» را گرفت و همهء آنها را به «برده» دگرش داد (تبدیل کرد) ؛ و با این کار خود ، در قلمروی گستردهء «ایران هخامنشی» ، «خویشفرمائیگرائی» (7) را برچید ، و «برده دارسالاری» (7) را برپا نمود . و از آنرو که «ایران هخامنشی» 88 درصد جهان شهرنشین (متمدن) را در بر داشت ، باید گفت که اسکندر مقدونی ، با تاراج کردن مردم «ایران هخامنشی» ، برونانه (در واقع) ، در همهء جهان ، «خویشفرمائیگرائی» را نابود کرد ، و «برده دارسالاری» را بجای آن برپا کرد.

در 20 یا 21 خرداد سال 323 پیشازادروز (قبل میلاد) ، «اسکندرمقدونی پلید» کشته شد و جانشینانش ، پس از چندی ، در قلمروی پیشین «ایران هخامنشی» ، «امپراتوری سلوکیان» را برپا کردند. «سلوکیان» نیز تاراج «ایران هخامنشی» را دنبال کردند ، و همچنین ، «دانشمندان» و «سازندگران (صنعتگران) چیره دست» «ایران هخامنشی» را به یونان و مقدونیه و دیگر کشورهای اروپای آن هنگام ، بردند . این تاراج «دانشمندان» و «سازندگران (صنعتگران) چیره دست» سرزمین ایران ، کاری است که از هنگامهء اسکندر مقدونی تا به امروز ، «بی ایستایش» (بی وقفه) از سوی «مانشگاه باختر» (اردوگاه غرب) انجام گرفته است ؛ تا هم خودشان در زمینهء دانش و سازند (صنعت) ، پیشرفت کنند ؛ و هم ایران را از پیشرفت در این دو زمینه ، بازبدارند.

(1) در گوگل ، نوشتارهء (مقالهء) ویکی‌پدیا فارسی ، دربارهء «اوگبارو» را بیابید ؛ و سپس آنرا باز کنید و بخوانید.
(2) https://en.wikipedia.org/wiki/Opis
(3) https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Opis
(4) https://en.wikipedia.org/wiki/Sippar
(5) https://en.wikipedia.org/wiki/Nabonidus
(6) https://en.wikipedia.org/wiki/Alexander_the_Great
(7) برای آشنا شدن با «خویشفرمائیگرائی» و «برده‌دارسالاری» ، پیشگفتار برگه ام (پیجم) را بخوانید.