بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
گفتم: ما معتقدیم که خداوند متعال علیم و حکیم است و فعلی از او صادر نمی‌شود مگر آن که حکمتی داشته باشد و حتی برگی از درختی نمی‌افتد، مگر آن که بر اساس مشیّت حکیمانه او باشد. گفتند چنین است. ادامه دادم: به این فکر می‌کنم که حکمت تولد حضرت علی علیه‌السلام در داخل کعبه چیست و خداوند حکیم چه پیامی در این مشیّت حکمیانه برای عالمیان و به ویژه مسلمانان قرار داده است؟! ما باید این پیام را دریافت و درک کنیم تا حج‌مان کامل شود.
سؤال خوبی مطرح شده بود و همه به فکر فرو رفتند و البته پاسخ‌های بسیار جالبی نیز دادند.
یکی گفت: خداوند متعال بسیار علی کرم الله وجهه را دوست دارد و این چنین معظمش داشته است. گفتم: مگر سایر انبیا و از جمله پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله را دوست نداشته است؟
دیگری گفت: چرا؛ اما عظمت و مقام ایشان را با انزال وحی و اختصاص به نبوت نشان داد، اما می‌خواست عظمت و مقام علی کرم الله وجهه را نشان دهد، لذا او را در کعبه به دنیا آورد.
گفتم: این هم پاسخ خوبی است. اما به حضرت مریم علیهاالسلام فرمود از مسجد بیرون برو و زیر درخت خرما بنشین تا چشمت به تولد مسیح علیه‌ السلام روشن شود. پس اگر علی علیه السلام، پای دیوار کعبه، در حجر اسماعیل، نزدیک مقام ابراهیم و ... به دنیا می‌آمد نیز این عظمت نشان داده شده بود، چرا باید دیوار شکافته شود و فاطمه بنت اسد (ع) داخل شود و ایشان در درون کعبه به دنیا بیاید؟ این حکمت و پیامی دارد.
همه درماندند و از من پرسیدند: خودت چه فکر می‌کنی؟
با ذکر آیات قرآن در خصوص خلقت آدم علیه السلام به عنوان خلیفة‌الله، اشاره کردم که روح ملائک، انسان و جنّ برای رشد خود و تقربش به کمال، نیازمند به جهت و قبله است. همه باید در عبادت جهتی واحد به سوی معبود واحد داشته باشند و خداوند متعال پس از آن که اسمایش را به آدم (ع) تعلیم داد و سپس آنها را به ملائکه عرضه کرد یعنی موجودات خارجی بودند و نه الفاظ و گفت اگر راست می‌گویید از اسم اینها به من خبر دهید، و آنها اظهار عجز و نادانی کردند و در نهایت به حضرت آدم (ع) فرمود تا آنها را به این اسما تعلیم ده، به ملائکه فرمود حال به آدم سجده کنید، یعنی بدانید که انسان کامل، خلیفة الله، معدن علم الهی و قبله‌ شما به سوی من است.(ادامه دارد...)