به مناسبت ولادت حضرت زینب سلام الله علیها سخاوت و بخشش حض

به مناسبت ولادت حضرت زینب سلام الله علیها سخاوت و بخشش حضرت روزی میهمانی برای امیرالمؤمنین علیه السلام رسید. آن حضرت به خانه آمده و فرمود: ای فاطمه، آیا طعامی برای میهمان خدمت شما می‌باشد؟ عرض کرد: فقط قرض نانی موجود است که آن هم سهم دخترم زینب می‌باشد. زینب (سلام الله علیها) بیدار بود، عرض کرد: ای مادر، نان مرا برای میهمان ببرید، من صبر می‌کنم. طفلی که در آن وقت، که چهار یا پنج سال بیشتر نداشته این جود و کرم او باشد، دیگر چگونه کسی می‌تواند به عظمت آن بانوی عظمی پی ببرد؟ زنی که هستی خود را در راه خدا بذل بنماید، و فرزندان از جان عزیزتر خود را در راه خداوند متعال انفاق بنماید و از آنها بگذرد بایستی در نهایت جود بوده باشد. معرفت و نبوغ حضرت زینب در تاریخ آمده که روزی امیرمؤمنان علیه السلام در میان دو فرزند خردسالش عباس و زینب علیهما سلام نشسته بود که رو به عباس نموده فرمود: «قل واحد» بگو یک. عباس آن را گفت. سپس فرمود: «قل اثنان» بگو دو. حضرت عباس در پاسخ گفت: «استحیی ان اقول باللسان الذی قلت واحد، اثنان»؛ شرم دارم با زبانی که یکی گفته ام، دو بگویم. آن گاه امیرمؤمنان (علیه السلام) چشمان عباس (علیه السلام) را بوسه زد؛ چرا که کلام این فرزند خردسال اشاره به وحدانیت خدای تعالی و توحید او می‌کرد. سپس رو به زینب (سلام الله علیها) کرد، ولی حضرت زینب منتظر سؤال پدر نمانده، خود سؤالی مطرح کرد و گفت: پدر! ما را دوست داری؟ امیرمؤمنان (علیه السلام) فرمود: آری دخترم، فرزندان پاره‌های قلب ما هستند. حضرت زینب (علیها سلام) با این مقدمه، وارد سؤال اصلی شد و پرسید: پدر! دو محبت - محبت خدا و محبت اولاد - در قلب مؤمن جا نمی گیرد. پس اگر باید دوست داشته باشی، شفقت و مهربانی را نثار ما کن و محبت خالص را تقدیم خداوند. علی (علیه السلام) که این درک، و شناخت و استعداد را در این دختر و پسر خردسالش مشاهده نمود، بر علاقه اش نسبت به آنان افزوده شد. » فضایل و خصایص زینب کبری ( سلام الله علیها ) - صفحه۱۴۵