امیرالمؤمنین علی«علیه السلام»:

امیرالمؤمنین علی«علیه السلام»:

إِنَّ اللهَ یَبْتَلِی عِبَادَهُ عِنْدَ الْأَعْمَالِ السَّیِّئَةِ بِنَقْصِ الَّثمَرَاتِ ، وَحَبْسِ الْبَرَکَاتِ ، وَإِغْلاَقِ خَزَائِنِ الْخَیْرَاتِ ، لِیَتُوبَ تَائِبٌ ، وَیُقْلِعَ مُقْلِعٌ ، وَیَتَذَکَّرَ مُتَذَکِّرٌ ، وَیَزْدَجِرَ مُزْدَجِرٌ .
وَقَدْ جَعَلَ اللهُ سُبْحَانَهُ الْأَسْتِغْفَارَ سَبَباً لِدُرُورِ الرِّزْقِ وَرَحْمَةِ الْخَلْقِ ، فَقَالَ سُبْحَانَهُ : ( اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ إِنَّهُ کَانَ غَفَّاراً یُرْسِلِ السَّماءَ عَلَیْکُمْ مِدْرَاراً وَ یَمْدِدْکُمْ بِأَمْوَالٍ وَ بَنِینَ وَ یَجْعَلْ لَکُمْ جَنْاتٍ وَ یَجْعَلْ لَکُمْ أَنْهَاراً « نوح 10-12) ، فَرَحِمَ اللهُ امْرَأً اسْتَقْبَلَ تَوْبَتَهُ ، وَاسْتَقَالَ خَطِیئَتَهُ ، وَبَادَرَ مَنِیَّتَهُ !

خداوند بندگان خود را که گناهکارند، با کمبود میوه ها، و جلوگیری از نزول برکات، و بستن در گنجهای خیرات، آزمایش می کند، برای آنکه توبه کننده ای باز گردد، و گناهکار، دل از معصیت بکند، و پندگیرنده، پند گیرد، و باز دارنده، راه نافرمانی را بر بندگان خدا ببندد، و همانا خدا استغفار و آمرزش خواستن را وسیله دائمی فرو ریختن روزی، و موجب رحمت آفریدگان قرار داد و فرمود: (از پروردگار خود آمرزش بخواهید، که آمرزنده است، برکات خود را از آسمان بر شما فرو می بارد، و با بخشش اموال فراوان و فرزندان، شما را یاری می دهد، و باغستانها و نهرهای پرآب در اختیار شما می گذارد) پس رحمت خدا بر آن کس که به استقبال توبه رود، و از گناهان خود پوزش طلبد، و پیش از آنکه مرگ او فرا رسد، اصلاح گردد.


نهج البلاغة خطبة 143
«الاستسقاء»