حضرت علی اکبر (ع) فرزند بزرگ امام حسین در یازدهم شعبان سا

حضرت علی اکبر (ع) فرزند بزرگ امام حسین در یازدهم شعبان سال 33 هجری قمری در مدینه دیده به جهان گشود. وی در مکتب انسان ساز پدر شیوه های صحیح دفاع از مکتب و اطاعت از امامت و حمایت از آرمان های مقدس آن را آموخت.

تربیت شایسته امام حسین (ع) سبب شد که علی اکبر به بهترین صفات کمال آراسته شود. وی جوانی خوش چهره، زیبا، خوش زبان و دلیر بود و از جهت سیرت و خلق و خوی و شباهت رخسار، شبیه ترین مردم به پیامبر اکرم(ص) بود و شجاعت و رزمندگی را از جدش علی ابن ابی طالب (ع) به ارث برده و جامع کمالات، محامد و محاسن بود.[1]

رابطه سرشار از ادب و احترام علی اکبر (ع) به پدر و علاقه و محبت پدر به فرزند، در همه مراحل زندگی این دو الگوی فضیلت وجود داشت و نهایت و اوج آن، در صحنه عاشورا دیده می شود . او در روز عاشورا اولین نفر از بنی هاشم بود که پس از مبارزه جانانه جام شهادت را سر کشید. در زیارت شهدای معروفه نیز آمده است :
السَّلامُ علیکَ یا اوّل قتیل مِن نَسل خَیْر سلیل[2]

حضرت علی اکبر علیه السلام دوران جوانی و زندگانی کوتاه خود را در متن حوادثی سپری نمود که هر یک از آن حوادث به نوبه خود در تاریخ اسلام، ماندگار شدند. مقبره حضرت علی اکبر علیه السلام در کربلای معلی پایین پای اباعبدالله الحسین علیه السلام است و در سلام زیارت عاشورا منظور از "علی علی ابن الحسین"، آقا علی اکبر (ع) می باشد.

در میهن عزیزمان روز میلاد حضرت علی اکبر علیه السلام به روز جوان نامگذاری شده است. من نیز به نوبه خود میلاد الگوی تمام جوانان عالم را به تمام مسلمانان علی الخصوص جوانان میهن عزیزمان تبریک عرض می نمایم.