داستان کامل و زیبای نصوح(توبه نصوح)

داستان کامل و زیبای نصوح(توبه نصوح)
نصوح مرﺩﻯ ﺑﻮﺩ ﺷﺒﯿﻪ ﺯﻧﻬﺎ ، ﺻﻮﺭﺗﺶ ﻣﻮ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﺳﯿﻨﻪﻫﺎﯾﯽ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﭼﻮﻥ ﺳﯿﻨﻪ ﺯﻧﻬﺎ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺣﻤﺎﻡ ﺯﻧﺎﻧﻪ ﻛﺎﺭ ﻣﻰ ﻛﺮﺩ. ﺍﻭ
ﺳﺎﻟﯿﺎﻥ ﻣﺘﻤﺎﺩﯼ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﻩ ﻫﻢ ﺍﻣﺮﺍﺭ ﻣﻌﺎﺵ
ﻣﯽﮐﺮﺩ ﻭ ﻫﻢ ﺍﺭﺿﺎﯼ ﺷﻬﻮﺕ .
ﮔﺮﭼﻪ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﺑﻪ ﺣﮑﻢ ﻭﺟﺪﺍﻥ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺍﺧﮕﺮ
ﺷﻬﻮﺕ، ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﺎﻡ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺪﺭ ﻣﯽﺳﺎﺧﺖ ﻭ ﻛﺴﻰ ﺍﺯ ﻭﺿﻊ ﺍﻭ
ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﺁﻭﺍﺯﻩ ﺗﻤﯿﺰﻛﺎﺭﻯ ﻭ ﺯﺭﻧﮕﻰ ﺍﻭ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻫﻤﻪ ﺭﺳﯿﺪﻩ
ﻭ ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺭﺟﺎﻝ ﺩﻭﻟﺖ ﻭ ﺍﻋﯿﺎﻥ ﻭ ﺍﺷﺮﺍﻑ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﻛﻪ ﻭﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﻻﻛﻰ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻗﺒﻼً ﻭﻗﺖ ﻣﻰ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺭﻭﺯﻯ
ﺩﺭ ﻛﺎﺥ ﺷﺎﻩ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﻪ ﻣﯿﺎﻥ ﺁﻣﺪ .
ﺩﺧﺘﺮ ﺷﺎﻩ ﻣﺎﯾﻞ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﻤﺎﻡ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﻛﺎﺭ ﻧَﺼﻮﺡ ﺭﺍ ﺑﺒﯿﻨﺪ .
ﻧﺼﻮﺡ ﺟﻬﺖ ﭘﺬﯾﺮﺍﯾﻰ ﻭ ﺧﺪﻣﺘﮕﺰﺍﺭﻯ ﺍﻋﻼﻡ ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ ﻧﻤﻮﺩ ، ﺳﭙﺲ
ﺩﺧﺘﺮ ﺷﺎﻩ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺗﻦ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺹ ﻧﺪﯾﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻧﺼﻮﺡ ﺑﻪ ﺣﻤﺎﻡ
ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺍﺳﺘﺤﻤﺎﻡ ﺷﺪ . ﺍﺯ ﻗﻀﺎ ﮔﻮﻫﺮ ﮔﺮﺍﻧﺒﻬﺎﻯ ﺩﺧﺘﺮ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺣﻤﺎﻡ ﻣﻔﻘﻮﺩ ﮔﺸﺖ ، ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺩﺭ
ﻏﻀﺐ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺩﻭ ﺗﻦ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺻﺶ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﻛﺎﺭﮔﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺗﻔﺘﯿﺶ ﻛﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺁﻥ ﮔﻮﻫﺮ ﺍﺭﺯﻧﺪﻩ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﻮﺩ .
ﻃﺒﻖ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﺄﻣﻮﺭﯾﻦ ، ﻛﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﯾﻜﻰ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺩﯾﮕﺮﻯ ﻣﻮﺭﺩ
ﺑﺎﺯﺩﯾﺪ ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻧﺪ، ﻫﻤﯿﻦ ﻛﻪ ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻪ ﻧﺼﻮﺡ ﺭﺳﯿﺪ ﺑﺎ ﺍﯾﻨﻜﻪ
ﺁﻥ ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﻫﯿﭽﮕﻮﻧﻪ ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﺪﺍﺷﺖ ، ﻭﻟﻰ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ
ﺭﺳﻮﺍﯾﻰ ، ﺣﺎﺿﺮ ﻧـﺸﺪ ﻛﻪ ﻭﻯ ﺭﺍ ﺗﻔﺘﯿﺶ ‍ ﻛﻨﻨﺪ، ﻟﺬﺍ ﺑﻪ ﻫﺮ
ﻃﺮﻓﻰ ﻛﻪ ﻣﻰ ﺭﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮﺵ ﻛﻨﻨﺪ، ﺍﻭ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﺩﯾﮕﺮ ﻓﺮﺍﺭ
ﻣﻰ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻋﻤﻞ ﺍﻭ ﺳﻮﺀ ﻇﻦ ﺩﺯﺩﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻭ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻣﻰ
ﻛﺮﺩ ﻭ ﻟﺬﺍ ﻣﺄﻣﻮﺭﯾﻦ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮﻯ ﺍﻭ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺳﻌﻰ ﻣﻰ ﻛﺮﺩﻧﺪ .
ﻧﺼﻮﺡ ﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﺪ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ
ﺧﺰﯾﻨﻪ ﺣﻤﺎﻡ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻛﻨﺪ، ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺑﻪ ﺩﺍﺧﻞ ﺧﺰﯾﻨﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﻫﻤﯿﻦ ﻛﻪ
ﺩﯾﺪ ﻣﺄﻣﻮﺭﯾﻦ ﺑﺮﺍﻯ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺧﺰﯾﻨﻪ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﻛﺎﺭﺵ ﺍﺯ
ﻛﺎﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﻻﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺭﺳﻮﺍ ﺷﻮﺩ ﺑﻪ ﺧﺪﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﺘﻮﺟﻪ
ﺷﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﻯ ﺍﺧﻼﺹ ﺗﻮﺑﻪ ﻛﺮﺩ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺪﻧﺶ ﻣﺜﻞ ﺑﯿﺪ
ﻣﯽﻟﺮﺯﯾﺪ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺩﻟﯽ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻃﻠﺒﯿﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ:
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍ ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺗﻮﺑﻪﺍﻡ ﺑﺸﮑﺴﺘﻢ، ﺍﻣﺎ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺳﺘﺎﺭﯼ
ﺍﺕ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﻧﯿﺰ ﻓﻌﻞ ﻗﺒﯿﺤﻢ ﺑﭙﻮﺷﺎﻥ ﺗﺎ ﺯﯾﻦ ﭘﺲ ﮔﺮﺩ ﻫﯿﭻ ﮔﻨﺎﻫﯽ
ﻧﮕﺮﺩﻡ ﻭ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻏﻢ ﻭ ﺭﺳﻮﺍﯾﻰ ﻧﺠﺎﺗﺶ ﺩﻫﺪ.
ﺑﻪ ﻣﺠﺮﺩ ﺍﯾﻦ ﻛﻪ ﻧﺼﻮﺡ ﺗﻮﺑﻪ ﻛﺮﺩ، ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺍﺯ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺣﻤﺎﻡ ﺁﻭﺍﺯﻯ
ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﺑﺮﺩﺍﺭﯾﺪ ﻛﻪ ﮔﻮﻫﺮ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪ . ﭘﺲ
ﺍﺯ ﺍﻭ ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻭ ﻧﺼﻮﺡ ﺧﺴﺘﻪ ﻭ ﻧﺎﻻﻥ ﺷﻜﺮ ﺧﺪﺍ ﺑﻪ ﺟﺎ
ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺧﺪﻣﺖ ﺩﺧﺘﺮ ﺷﺎﻩ ﻣﺮﺧﺺ ‍ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﻓﺖ .
ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻭﺍﻗﻌﻪ ﻋﯿﺎﻧﺎً ﻟﻄﻒ ﻭ ﻋﻨﺎﯾﺖ ﺭﺑﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﮐﺮﺩ. ﺍﯾﻦ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺗﻮﺑﻪﺍﺵ ﺛﺎﺑﺖﻗﺪﻡ ﻣﺎﻧﺪ ﻭ ﻓﻮﺭﺍً ﺍﺯ ﺁﻥ ﮐﺎﺭ ﮐﻨﺎﺭﻩ ﮔﺮﻓﺖ.
ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﯼ ﺍﺯ ﻏﯿﺒﺖ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺣﻤﺎﻡ ﺳﭙﺮﯼ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﺷﺎﻩ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺩﺭ ﺣﻤﺎﻡ ﺯﻧﺎﻧﻪ ﺩﻋﻮﺕ ﮐﺮﺩ، ﻭﻟﯽ ﻧﺼﻮﺡ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ
ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻢ ﻋﻠﯿﻞ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺩﻻﮐﯽ ﻭ ﻣﺸﺖ ﻭ ﻣﺎﻝ ﻧﯿﺴﺘﻢ، ﻭ
ﺩﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﻧﺮﻓﺖ.
ﻫﺮ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻣﺎﻟﻰ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﮔﻨﺎﻩ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺑﻪ
ﻓﻘﺮﺍ ﺩﺍﺩ ﻭ ﭼﻮﻥ ﺯﻧﺎﻥ ﺷﻬﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺩﺍﺭ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ ، ﺩﯾﮕﺮ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺷﻬﺮ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻓﻰ ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺭﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ﺑﻪ ﻛﺴﻰ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻛﻨﺪ، ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺍﺯ ﺷﻬﺮ ﺧﺎﺭﺝ ﻭ ﺩﺭ ﻛﻮﻫﻰ ﻛﻪ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪ ﻓﺮﺳﺨﻰ ﺁﻥ ﺷﻬﺮ ﺑﻮﺩ، ﺳﻜﻮﻧﺖ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺧﺪﺍ
ﻣﺸﻐﻮﻝ ﮔﺮﺩﯾﺪ . ﺍﺗﻔﺎﻗﺎً ﺷﺒﻰ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﯾﺪ ﻛﺴﻰ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﻰ
ﮔﻮﯾﺪ : ‏« ﺍﻯ ﻧﺼـــﻮﺡ ! ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗﻮﺑﻪ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻯ ﻭ ﺣﺎﻝ ﺁﻧﻜﻪ ﮔﻮﺷﺖ
ﻭ ﭘﻮﺳﺖ ﺗﻮ ﺍﺯ ﻓﻌﻞ ﺣﺮﺍﻡ ﺭﻭﺋﯿﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ؟ ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﻨﺎﻥ ﺗﻮﺑﻪ
ﻛﻨﻰ ﻛﻪ ﮔﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺣﺮﺍﻡ ﺍﺯ ﺑﺪﻧﺖ ﺑﺮﯾﺰﺩ . »
ﻫﻤﯿﻦ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺷﺪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻛﻪ ﺳﻨﮕﻬﺎﻯ
ﮔﺮﺍﻥ ﻭﺯﻥ ﺭﺍ ﺣﻤﻞ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﮔﻮﺷﺘﻬﺎﻯ ﺣﺮﺍﻡ ﺗﻨﺶ ﺭﺍ
ﺁﺏ ﻛﻨﺪ . ﻧﺼﻮﺡ ﺍﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﺍ ﻣﺮﺗﺐ ﻋﻤﻞ ﻣﻰ ﻛﺮﺩ ﺗﺎ ﺩﺭ ﯾﻜﻰ ﺍﺯ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭﻯ ﻛﻪ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﺑﻮﺩ، ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﻣﯿﺸﻰ
ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻛﻮﻩ ﭼﺮﺍ ﻣﯿﻜﺮﺩ. ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﺮ ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺖ ﻛﻪ
ﺍﯾﻦ ﻣﯿﺶ ﺍﺯ ﻛﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻛﯿﺴﺖ ؟ ﺗﺎ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺪﯾﺸﯿﺪ
ﻛﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﯿﺶ ﻗﻄﻌﺎً ﺍﺯ ﺷﺒﺎﻧﻰ ﻓﺮﺍﺭ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ،
ﺑﺎﯾﺴﺘﻰ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻯ ﻛﻨﻢ ﺗﺎ ﺻﺎﺣﺒﺶ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻭ
ﺗﺴﻠﯿﻤﺶ ﻧﻤﺎﯾﻢ . ﻟﺬﺍ ﺁﻥ ﻣﯿﺶ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻯ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻠﻮﻓﻪ ﻭ ﮔﯿﺎﻫﺎﻥ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ ﺧﻮﺭﺩ ، ﺑﻪ ﺁﻥ ﺣﯿﻮﺍﻥ ﻧﯿﺰ ﻣﻰ
ﺩﺍﺩ ﻭ ﻣﻮﺍﻇﺒﺖ ﻣﻰ ﻛﺮﺩ ﻛﻪ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪ.
ﺧﻼﺻﻪ ﻣﯿﺶ ﺯﺍﺩ ﻭﻟﺪ ﻛﺮﺩ ﻭ ﻧﺼﻮﺡ ﺍﺯ ﺷﯿﺮ ﻭ ﻋﻮﺍﺋﺪ ﺩﯾﮕﺮ ﺁﻥ
ﺑﻬﺮﻩ ﻣﻨﺪ ﻣﻰ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﻛﺎﺭﻭﺍﻧﻰ ﻛﻪ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﮔﻢ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﻣﺮﺩﻣﺶ ﺍﺯ ﺗﺸﻨﮕﻰ ﻣﺸﺮﻑ ﺑﻪ ﻫﻼﻛﺖ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻋﺒﻮﺭﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ
ﺍﻓﺘﺎﺩ، ﻫﻤﯿﻦ ﻛﻪ ﻧﺼﻮﺡ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻧﺪ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺁﺏ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺟﺎﻯ
ﺁﺏ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﯿﺮ ﻣﻰ ﺩﺍﺩ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﻯ ﻛﻪ ﻫﻤﮕﻰ ﺳﯿﺮ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺷﻬﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ. ﻭﻯ ﺭﺍﻫﻰ ﻧﺰﺩﯾﻚ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻮﻗﻊ ﺣﺮﻛﺖ ﻫﺮ ﻛﺪﺍﻡ ﺑﻪ ﻧﺼﻮﺡ ﺍﺣﺴﺎﻧﻰ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺁﻧﺠﺎ ﻗﻠﻌﻪ ﺍﻯ ﺑﻨﺎ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﭼﺎﻩ ﺁﺑﻰ ﺣﻔﺮ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﻛﻢ ﻛﻢ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ
ﻣﻨﺎﺯﻟﻰ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻭ ﺷﻬﺮﻛﻰ ﺑﻨﺎ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﻫﺮ ﺟﺎ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ
ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺭﺣﻞ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﺍﻓﻜﻨﺪﻧﺪ ﻭ ﻧﺼﻮﺡ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻋﺪﻝ ﻭ ﺩﺍﺩ
ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﻣﺮﺩﻣﻰ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﺤﻞ ﺳﻜﻮﻧﺖ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﻛﺮﺩﻧﺪ،
ﻫﻤﮕﻰ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﻰ ﻧ