خودی های غافل

خودی های غافل
رهبر معظم انقلاب در تبیین استراتژی دشمن برای مبارزه با انقلاب اسلامی سه محورکلی را مورد توجه قرار می دهند:
۱) تخریب وحدت ملی؛
۲) تخریب باورهای کار ساز و مقاومت بخش؛
۳) تخریب روح امید در مردم.
ایشان درخطبه های نمازجمعه به تاریخ ۱۳۷۸/۹/۲، پس از تبیین فوق،ازخودی های غافل سخن گفتند: «بحث من بر سر دشمن است که سلسله جنبان این حرکت،به بیرون از این مرزها مربوط است. در داخل مرزها هم کسانی که اساس کار دست آنهاست؛جزو دشمنانند؛ مثل جبهه ی قاسطین … امروز هم عیناً همان طور است. جبهه ی دشمن غیر از آن غافل است که خودی هم هست؛منتها بیچاره دچارغفلت و اشتباه و فریب می شود؛بر اثر حادثه ای،عقده و کینه ای پیدا می کند و در مقابل نظام می ایستد؛در مقابل سخن حق می ایستد؛ در مقابل امام و راه امام می ایستد. این، آن دشمن اصلی نیست؛ این یک آدم فریب خورده است؛ یک آدم قابل ترحم است! دشمن اصلی آن کسی است که پشت سر این قرار می گیرد، اما خودش را نشان نمی دهد. در داخل کشور، خودش را نشان نمی دهد؛ در خارج کشور چرا؛ در جبهه ی جهانی، در صحنه ی بین المللی، به عنوان یک عضو وفادار سازمان جاسوسی امریکا، یا موساد صهیونیست ها چرا.
کاملاً چهره ی او آشکار است؛حرف هم می زند، حقایق را هم می گوید … اما در داخل کشور حرفشان را با یک واسطه، با دو واسطه،با سه واسطه، از زبان آدم های غافل می زنند. یک وقت می بینید طرف یک روحانی است، اما غافل و فریب خورده و بی خبر، یا یک دانشجوست، اما اسیر احساسات شده و نیندیشیده؛ یا یک فرد معمولی حتی انقلابی اما زمان را نشناخته، دشمن را نشناخته، یا احیاناً دچار عقده و کینه ای شده است. حرف از زبان این فرد خارج می شود، اما این بیچاره حرف خودش نیست، حرف دشمن است».
ایشان در ادامه ی ف
رمایشات شان از این موضوع با عنوان غم بزرگ یاد می کنند و می فرمایند:
غم بزرگ این است که بعضی عناصری که هیچ سودی در سلطه ی امریکا براین کشور ندارند، از روی غفلت و اشتباه و ضعف ها و عقده ها، برای سلطه ی امریکا بر این کشور تلاش می کنند! البته اشخاص مختلفند بعضی ها عقده ای دارند، بعضی ها کینه ای دارند، بعضی ها گله ای از کسی دارند؛ برای دستمالی ، قیصریه را آتش می زنند؛ به خاطر یک دشمنی و یک کینه ی شخصی و یک محرومیت از فلان مسؤولیت که مایل بوده به او بدهند و مثلاً نشده و به خاطر اشتباه در فهم، می بینید حرفی می زنند، اقدامی می کنند، موضعی می گیرند و کاری می کنند که به ضرر تمام می شود و در خدمت دشمن قرار می گیرند (خطبه های نماز جمعه تهران، ۱۳۷۸/۹/۲).