ابر قارچی حاصل از نخستین آزمایش موفقیت آمیز بمب هیدروژنی

ابر قارچی حاصل از نخستین آزمایش موفقیت آمیز بمب هیدروژنی جهان در یکم نوامبر ۱۹۵۲



«ری یونگ هو» وزیر امور خارجه کره شمالی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در شهر نیویورک به گزارشگران گفت: «فکر می کنم این بار نوبت به آزمایش یک بمب هیدروژنی در سطحی بی سابقه رسیده است که احتمال دارد در اقیانوس آرام به وقوع بپیوندد. انجام این آزمایش به تصمیم رهبرمان بستگی دارد.»



بمب های هیدروژنی یا بمب های گرماهسته ای قدرتمندتر از بمب های اتمی یا هسته ای هستند. تفاوت میان بمب های هیدروژنی و بمب های اتمی در سطح اتمی آغاز می شود. بمب های هسته ای که برای نابودی شهرهای ناکازاکی و هیروشیمای ژاپن در جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفتند، با تقسیم هسته یک اتم عمل می کنند. وقتی نوترون ها یا ذرات خنثای هسته یک اتم تقسیم می شوند، برخی به هسته اتم های مجاور برخورد می کنند. در اثر این کار، آن هسته ها نیز تقسیم می شوند. نتیجه این پروسه، یک واکنش زنجیره ای انفجاری و خشن است. بمب های ریخته شده بر سر مردم هیروشیما و ناکازاکی به ترتیب با بار ۱۵ کیلوتن یا ۲۰ کیلوتن TNT منفجر شدند.



در مقابل، نخستین آزمایش بمب هیدروژنی که در نوامبر ۱۹۵۲ در آمریکا به انجام رسید، بار انفجاری ۱۰ هزار کیلوتن TNT را داشت. بمب های هیدروژنی با همان واکنش شکافت هسته ای که بمب های اتمی از آن بهره می برند، آغاز می شود؛ اما اکثر اورانیوم یا پلوتونیوم موجود در بمب های اتمی بدون استفاده باقی می ماند. در یک بمب هیدروژنی، یک گام بیشتر به این معناست که بیشتر نیروی انفجاری بمب در دسترس قرار می گیرد.