ﺗﻮ ﺧﺪﺍﻓﻈﯽ ﮐﺮﺩﯼ ﻭ ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ؛ ﮔﻮﺷﯿﻤﻮ ﮐﻨﺎﺭ ﮔﻮﺷﻢ ﻧﮕﻪ

ﺗﻮ ﺧﺪﺍﻓﻈﯽ ﮐﺮﺩﯼ ﻭ ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ؛ ﮔﻮﺷﯿﻤﻮ ﮐﻨﺎﺭ ﮔﻮﺷﻢ ﻧﮕﻪ
ﻣﯿﺪﺍﺭﻡ
ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﭼﺮﺍ؟ !
ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺍﻡ... ﺁﺭﯼ... ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﺷﺎﯾﺪﻣﻌﺠﺰﻩ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺗﻮ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻧﯽ ...
ﻭ ﺑﺎﺯ ﺻﺪﺍﯼ ﺩﻟﻨﺸﯿﻨﺖ ﻣﺮﺍ ﺑﺒﺮﺩ ﺑﻪ ﺍﻭﺝ ﺧﯿﺎﻝ ...
ﻭ ﻣﻦ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺟﺎﻧﯽ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﮕﯿﺮﻡ
ﺷﺎﯾﺪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺗﻮ ﺑﺎﻣﻦ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺷﻮﯼ ...
ﺷﺎﯾﺪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺷﻮﺩ ...
ﺷﺎﯾﺪ ...
ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﻤﯿﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﻨﺪ
ﻭﻟﯽ ﺑﺎﺯﻫﻢ ﺳﺎﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﯾﮏ ﮐﻼﻡ ﻣﻨﺘﻈﺮﻡ.... ﻣﻨﺘﻈﺮ . . . ! !