پاییز بارش را زمین گذاشت

پاییز بارش را زمین گذاشت
و چمدانش را گشود
البته که می‌دانی سوغاتی‌اش چیست؟
برای همین خواستم بگویم
شعر وُ شال گردن‌ام را
همیشه همراه خودت داشته باش
تا سرمای استخوان افکنِ دلتنگی
به انزوایِ روزهایت نفوذ نکند.
پاییز است، مراقبِ تنهایی‌ات باش...

#علی_سلطانی
#پاییز 🍁



خشکیدنِ هر برگ، انصرافِ درختی است از ادامه‌یِ زندگی، و صدایِ خرد شدنشان زیر پا، اعترافِ آشکارِ ماست به بی‌رحمی؛ که بر جنازه‌یِ زیبایی می‌ایستیم تا بگویم «قدم زدن در پاییز چقدر شاعرانه است».

​در پاییز، اندوهِ آدم‌ها جنسِ متفاوتی دارد؛ دیگر تند و تیز نیست، بلکه زردآبِ کهنه‌ای است که ته‌نشین می‌شود. تنهایی، از کنجِ اطاق بیرون می‌آید، رویِ کاناپه کنارمان می‌نشیند و به پنجره‌ای که قطره‌هایِ باران رویش سر می‌خورند زل می‌زند. این فصل، مهلتِ تمام شدن است؛ روزهایی که خورشید زوتر خانه را ترک می‌کند تا ما بمانیم و تاریکیِ زودرس و تمامِ حرف‌هایی که باید می‌گفتیم و نگفتیم.

​پاییز نه زیباست و نه رویایی؛ پاییز، یک عزاداریِ دسته جمعیِ باوقار برای تمام چیزهایی است که از دست داده‌ایم و دیگر هرگز بازنمی‌گردند.

#دلنوشته_خاص
#کپی_ممنوع🚫
#حرفهایی‌هست‌برای‌نگفتن


#Setareh_baroon
#Hamisheh_sabz
#Mistress_of_the_Moon