ميان تمام نداشتن ها دوستت دارم

ميان تمام نداشتن ها دوستت دارم

شانس ديدنت را هر روز ندارم ولي دوستت دارم...

وقتي دلم هوايت را ميكندحق شنيدن صدايت را ندارم ولي دوستت دارم...

وقتهايي كه روحم درد دارد و ميشكند شانه هايت را براي گريستن كم دارم ولي دوستت دارم...

وقت دلتنگي هايم آغوشت را براي آرام شدن ندارم ولي دوستت دارم...

آري همه وجودمي ولي همیشه درزندگيم ندارمت و ميان تمام نداشتن ها باز هم با تمام وجودم دوستت دارم...