مرغ آمیــــــــن دردآلودی ست کاواره بمانده

مرغ آمیــــــــن دردآلودی ست کاواره بمانده

رفته تا آنسوی این بیدادخانه

بازگشته رغبتش دیگر ز رنجوری نه سوی آب و دانه.

نوبت روز گشایش را

در پی چاره بمانده.