.

.
من اُلویت چندم نیستم ...
منو باید وسط سرشلوغیات بخوای
وقتی دورت شلوغه و دستت بند...
منُ واسه اوقات بی حوصلگی و بیکاریت کنار نذار.
ذخیره نگهم ندار که وقتی بقیه نیستن باشم...
واسه من
واسه خاطرِ کنارِ من بودن
اگه وسطِ مشغله هات جا بازکردی و فلان قرارُ کنسل کردی حسابه ...

اگه وسطِ روز
لایِ سرشلوغیات
دلت هوامُ کرد و تنگ شد برام حسابه ...

وگرنه آخر شب ها که رو تخت دراز کشیدی و خوابیده هیاهویِ دورت
همه بلدن بگن دلم تنگ شده
همه بلدن بگن دوستت دارم ...

منُ
بودنمُ
ذخیره نکن برایِ بعد
بعضی چیزا،با ذخیره کردن زیاد نمیشن،تموم میشن،حروم میشن...
مثلِ چایی که سرد میشه و میوفته از دهن ...!