یـــــک روز دخــــ♥ـــــتری خواهـــــم داشـــــت

یـــــک روز دخــــ♥ـــــتری خواهـــــم داشـــــت
شبـــــیه خـــــودم با چشـــــم هایـــــی کـه همـــــه دنیایـــــش از پشتـــــش دیده می شـــــود
خـــــودم فدای صـــــورت ماهـــــش میـــــشوم
کـــــاش روحـــــش به پدرش بـــــرود.
مثـــــل مـــــردها شـــــود و همیـــــشه از پس هر زمـــــین خوردنـــــی بر خـــــیزد!
دلـــــم می خواهـــــد شبیه او قـــــدش به بلندای آســـــمان شـــــود مهـــــربانی را یادش می دهـــــم !
اعتــــــماد ر!اما یادش می دهـــــم همه دنیایـــــش را با مادرش قســـــمت کند حتی خطاهایـــــش را . . .
آن وقـــــت دیگر هیـــــچگـــــاه تنها نمی مـــــاند
نمی گویم دخترم بترس از مردها! می گـــــویم بـــــترس از گرگـــــ ها!مـــــردها که گرگ نیســـــتند
پـــــدرت فرشـــــته ای اســـــت که روزی روح تنـــــهای مرا لمـــــس کـــــرد و خواســـــت راه را
تنهـــــا نروم روزی دخـــ♥ـــتری خواهـــــم داشـــــت شبـــــیه خـــــودم!امابســـــیار قوی تر.بســـــیار بخشـــــنده تر.درست مث پدرش! این روزها که مینویسم دختری هستم پر از آرزو!