.

.
سوره یس：
.
. ﺁﻳﺎ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﻋﻬﺪ ﻧﻜﺮﺩم ﺍﻯ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺁﺩم! ﻛﻪ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺭﺍ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻜﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻤﺎ ﺩﺷﻤﻦ ﺁﺷﻜﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ ؟(60)

ﻭ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﭙﺮﺳﺘﻴﺪ ﻛﻪ ﺭﺍﻩ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ؟(61)

ﺍﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻛﺮﺩ، ﺁﻳﺎ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﻧﻜﺮﺩﻳﺪ؟(62)

ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻭﺯﺧﻰ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻭﻋﺪﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﺪ.(63)

ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭﺍﺭﺩ ﺁﻥ ﺷﻮﻳﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺁﺗﺶ ﺁﻥ ﺑﺴﻮﺯﻳﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻛﻔﺮﻯ ﻛﻪ ﺩﺍﺷﺘﻴﺪ!(64)

ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮ ﺩﻫﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻬﺮ ﻣﻴﻨﻬﻴﻢ، ﻭ ﺩﺳﺘﻬﺎﻳﺸﺎﻥ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺳﺨﻦ ﻣﻰ ﮔﻮﻳﻨﺪ ﻭ ﭘﺎﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﻛﺎﺭﻫﺎﺋﻰ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺍﻧﺠﺎم ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ.(65)
.
.
. . .. ما معتقدیم که خداوند کسانی را برای شفاعت گنهکاران معین کرده و از جمله اهل بیت رسول خدا علیهم السلام پیروان و دوستداران خود را شفاعت می کنند. همین اعتقاد ممکن است مورد سوء استفاده قرار گیرد و به وسیله آن شیطان انسان را وسوسه کند که نگران عاقبت گناه نباش و از گناه لذت ببر و در نهایت مورد شفاعت قرار می گیری. یا ممکن است روایاتی را که درباره فضیلت عزاداری بر امام حسین علیه السلام و محبت اهل بیت علیهم السلام وارد شده - از جمله روایتی که از رسول خدا صلی الله علیه و آله وارد شده که حضرت می فرمایند:«دوستی علی علیه السلام گناهان را از بین می برد چنان که آتش هیزم را می سوزاند و از بین می برد» - مورد سوء استفاده شیطان قرار گیرد و ما را وسوسه کند که نگران فرجام گناه خود نباشیم و باکی از انجام گناه و نافرمانی خدا نداشته باشیم، چون با محبت اهل بیت علیهم السلام و شرکت در مجلس روضه سیدالشهداء علیه السلام و گریستن برای آن حضرت، همه گناهانمان بخشیده می شود و مورد شفاعت آن بزرگوار قرار می گیریم. در صورتی که شفاعت شرایط خاصی دارد و هر کسی مشمول شفاعت نمی گردد و از جمله، کسی که نماز را سبک بشمارد مشمول شفاعت قرار نمی گیرد. امام صادق علیه السلام در این باره می فرمایند: «همانا شفاعت ما نرسد به کسی که نماز را سبک بشمارد))