ﺧﺪﺍﯾﺎ

ﺧﺪﺍﯾﺎ
ﺧﺪﺍﯾﺎ؛ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺳﭙﺎﺱ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﻟﻄﻒ ﺧﻮﯾﺶ ﻭﺍﺭﺩ
ﮐﺮﺩﯼ ﻭ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻟﻮﺩﮔﯽ ﻏﻔﻠﺖ ﻭ ﺑﯽ ﺧﺒﺮﯼ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﭘﺎﮐﯿﺰﻩ
ﺳﺎﺧﺘﯽ . ﺧﺪﺍﯾﺎ؛ ﺩﻟﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﺷﺘﯿﺎﻗﺶ ﻣﻮﺟﺐ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ
ﺍﺵ ﺑﻪ ﺗﻮ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺯﺑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺻﺪﻕ ﮔﻔﺘﺎﺭﺵ ﺑﺴﻮﯼ ﺗﻮ ﭘﯿﺶ
ﺁﯾﺪ. ﺧﺪﺍﯾﺎ؛ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻮﺳﯿﻠﻪ ﺗﻮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ، ﮔﻤﻨﺎﻡ ﻧﯿﺴﺖ .
ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭘﻨﺎﻫﻨﺪﻩ ﺷﺪ، ﺧﻮﺍﺭ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ
ﺑﺴﻮﯾﺶ ﺭﻭ ﮐﻨﯽ، ﺑﻨﺪﻩ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺧﺪﺍﯾﺎ؛ ﺑﻪ ﺭﺍﺳﺘﯽ
ﻫﺮﮐﺲ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺭﺍﻩ ﺟﻮﯾﺪ، ﺭﺍﻫﺶ ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﺮﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ
ﭘﻨﺎﻩ ﺟﻮﯾﺪ، ﭘﻨﺎﻩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻣﻦ ﺍﯼ ﺧﺪﺍ ﺑﻪ ﺗﻮ ﭘﻨﺎﻩ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﻡ، ﭘﺲ
ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺯﻣﺮﻩ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪﯼ، ﺁﻧﺎﻥ
ﮐﻪ ﻏﻔﻠﺘﺸﺎﻥ ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺖ ﺗﻮ ﮔﺮﺩﯾﺪﻩ. ﺧﺪﺍﯾﺎ؛ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭﻡ
ﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪﯼ ﺷﺎﻥ ﻭ ﭘﺎﺳﺨﺖ ﺭﺍ ﺩﺍﺩﻧﺪ، ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﺑﻪ
ﯾﺎﺩ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﭘﯿﻤﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺷﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺷﮑﺮ ﺗﻮ ﻏﺎﻓﻞ
ﻧﺸﻮﻧﺪ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺳﺒﮏ ﻧﺸﻤﺎﺭﻧﺪ . ﺧﺪﺍﯾﺎ؛ ﻣﺮﺍ ﺑﺮﺳﺎﻥ ﺑﻪ ﻧﻮﺭ
ﺩﺭﺧﺸﺎﻥ ﻋﺰﺗﺖ، ﺗﺎ ﻋﺎﺭﻑ ﺑﻪ ﺫﺍﺗﺖ ﺑﺎﺷﻢ ﻭ ﺍﺯ ﻏﯿﺮ ﺗﻮ ﺭﻭﯼ
ﮔﺮﺩﺍﻥ
ﺧﺪﺍﯾـــــــــــــﺎ؛
ﺑﺎﺑﺖ ﻫﺮ ﺷﺒﯽ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺷﮑﺮ ﺳﺮ ﺑﺮ ﺑﺎﻟﯿﻦ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ؛
ﺑﺎﺑﺖ ﻫﺮ ﺻﺒﺤﯽ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺳﻼﻡ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﺮﺩﻡ؛
ﺑﺎﺑﺖ ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺷﺎﺩﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﺕ ﻧﺒﻮﺩﻡ ؛
ﺑﺎﺑﺖ ﻫﺮ ﮔﺮﻩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﺑﺎﺯ ﺷﺪ ﻭ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺷﺎﻧﺲ ﻧﺴﺒﺘﺶ
ﺩﺍﺩﻡ؛
ﺑﺎﺑﺖ ﻫﺮ ﮔﺮﻩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻢ ﮐﻮﺭ ﺷﺪ ﻭ ﻣﻘﺼﺮ ﺭﺍ ﺗﻮ ﺩﺍﻧﺴﺘﻢ؛
ﻣﺮﺍ ﺑﺒﺨﺶ...