ﺷﺎﺩ ﮐﻦ ﺟﺎﻥ ﻣﻦ، ﮐﻪ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺍﺳﺖ
ﺷﺎﺩ ﮐﻦ ﺟﺎﻥ ﻣﻦ، ﮐﻪ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺍﺳﺖ
ﺭﺣﻢ ﮐﻦ ﺑﺮ ﺩﻟﻢ، ﮐﻪ ﻣﺴﮑﯿﻦ ﺍﺳﺖ
ﺭﻭﺯ ﺍﻭﻝ ﮐﻪ ﺩﯾﺪﻣﺶ ﮔﻔﺘﻢ :
ﺁﻧﮑﻪ ﺭﻭﺯﻡ ﺳﯿﻪ ﮐﻨﺪ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ
ﺭﻭﯼ ﺑﻨﻤﺎﯼ، ﺗﺎ ﻧﻈﺎﺭﻩ ﮐﻨﻢ
ﮐﺎﺭﺯﻭﯼ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ
ﺩﻝ ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺻﻞ ﺩﻣﯽ
ﺷﺎﺩﻣﺎﻥ ﮐﻦ، ﮐﻪ ﺑﯽﺗﻮ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﯽﺭﺧﺖ ﺩﯾﻦ ﻣﻦ ﻫﻤﻪ ﮐﻔﺮ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎ ﺭﺧﺖ ﮐﻔﺮ ﻣﻦ ﻫﻤﻪ ﺩﯾﻦ ﺍﺳﺖ
ﮔﻪ ﮔﻬﯽ ﯾﺎﺩ ﮐﻦ ﺑﻪ ﺩﺷﻨﺎﻣﻢ
ﺳﺨﻦ ﺗﻠﺦ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺍﺳﺖ
ﺩﻝ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺩﺍﺩﻡ ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻢ
ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﮐﺒﺮ ﻭ ﻧﺎﺯ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﻨﻮﺍﺯﯼ ﻭ ﭘﺲ ﺑﯿﺎﺯﺍﺭﯼ
ﺁﺧﺮ، ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﭼﻪ ﺁﯾﯿﻦ ﺍﺳﺖ؟
ﮐﯿﻨﻪ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻭ ﺩﻟﻨﻮﺍﺯﯼ ﮐﻦ
ﮐﻪ ﻋﺮﺍﻗﯽ ﻧﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺭ ﮐﯿﻦ ﺍﺳﺖ
ﺭﺣﻢ ﮐﻦ ﺑﺮ ﺩﻟﻢ، ﮐﻪ ﻣﺴﮑﯿﻦ ﺍﺳﺖ
ﺭﻭﺯ ﺍﻭﻝ ﮐﻪ ﺩﯾﺪﻣﺶ ﮔﻔﺘﻢ :
ﺁﻧﮑﻪ ﺭﻭﺯﻡ ﺳﯿﻪ ﮐﻨﺪ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ
ﺭﻭﯼ ﺑﻨﻤﺎﯼ، ﺗﺎ ﻧﻈﺎﺭﻩ ﮐﻨﻢ
ﮐﺎﺭﺯﻭﯼ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ
ﺩﻝ ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺻﻞ ﺩﻣﯽ
ﺷﺎﺩﻣﺎﻥ ﮐﻦ، ﮐﻪ ﺑﯽﺗﻮ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﯽﺭﺧﺖ ﺩﯾﻦ ﻣﻦ ﻫﻤﻪ ﮐﻔﺮ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎ ﺭﺧﺖ ﮐﻔﺮ ﻣﻦ ﻫﻤﻪ ﺩﯾﻦ ﺍﺳﺖ
ﮔﻪ ﮔﻬﯽ ﯾﺎﺩ ﮐﻦ ﺑﻪ ﺩﺷﻨﺎﻣﻢ
ﺳﺨﻦ ﺗﻠﺦ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺍﺳﺖ
ﺩﻝ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺩﺍﺩﻡ ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻢ
ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﮐﺒﺮ ﻭ ﻧﺎﺯ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﻨﻮﺍﺯﯼ ﻭ ﭘﺲ ﺑﯿﺎﺯﺍﺭﯼ
ﺁﺧﺮ، ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﭼﻪ ﺁﯾﯿﻦ ﺍﺳﺖ؟
ﮐﯿﻨﻪ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﻭ ﺩﻟﻨﻮﺍﺯﯼ ﮐﻦ
ﮐﻪ ﻋﺮﺍﻗﯽ ﻧﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺭ ﮐﯿﻦ ﺍﺳﺖ
- ۳.۲k
- ۲۲ خرداد ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط