چرا عطارد یا زهره قمر ندارند

چرا عطارد یا زهره قمر ندارند؟

∆سیاره ها معمولا در اطرافشان فضایی دارند که اجسام در حال چرخش می توانند از نظر گرانشی ، جذب آن شوند. ابعاد این فضا که به خاطر نام کاشفش ، هیل کره نام گرفته به میزان جرم یک سیاره در مقایسه با خورشید و فاصله آن با این ستاره بستگی دارد. هر جرم که به دور یک سیاره می چرخد باید در محدوده کره هیل قرار بگیرد اما برای این که به مدار پایداری برسد بایستی در فضایی کم تر از یک‌ سوم شعاع هیل حرکت کند. بنابراین در کل انتظار داریم که همه ماه ها در فضای یک سومی شعاع هیل کره بچرخند. اندازه هیل کره زهره تقریبا با زمین برابر است. این دو سیاره جرم مشابه و فاصله مشابهی از خورشید دارند. شعاع هیل برای زمین با توجه به جرم و فاصله اش از خورشید ، ۱.۵ میلیون کیلومتر است. هر جرم در فاصله ای کمتر از این از زمین با گذشت زمان در مدار زمین قرار می گیرد و اگر در فاصله ای بیشتر از این باشد ، رفته رفته ، در مداری دور خورشید می چرخد. این فضا برای عطارد ۰.۱۷۵۳ و برای‌ زهره حدودا یک میلیون کیلومتر است. در مورد عطارد به نظر می آید که با توجه به محدود بودن هیل کره ، فضایی برای پایداری سایر اجرام باقی نمی ماند و اگر بالفرض چنین فضایی نیز وجود داشته باشد به دلیل فعل و انفعالات جزر و مدی به سرعت در این سیاره سقوط می کند. برای زهره هم ، باز فضای هیل کره محدود است و این راز نبودن قمر در اطراف سیاره های عطارد و زهره می باشد. البته در مورد زهره این احتمال هم وجود دارد که شاید در گذشته های دور قمری در اطراف آن وجود داشته ، اما با آن برخورد کرده است.