از گابریل گارسیا پرسیدند:

از گابریل گارسیا پرسیدند:
اگر بخواهی کتابی صد صفحه‌ای درباره امید بنویسی، چه می‌نویسی؟

گفت:
۹۹صفحه را خالی می‌گذارم.
صفحه آخر، سطر آخر
می‌نویسم؛
«یادت باشد دنیا گرد است،
هروقت احساس کردی به آخر رسیدی
شاید در نقطه شروع باشی»

زندگی ساختنی است؛
نه ماندنی
بمان برای «ساختن»
نساز برای«ماندن»

منتطرنباش کسی برایت گل بیاورند!
خاک را زیرورو کن…
بذر را بکار،
از آن مراقبت کن،
گل خواهد داشت...