خدایمننمیدانمگاهیکجایدنیاگماتمیکنم

خدای‌من‌نمیدانم‌گاهی‌کجای‌دنیا‌گم‌ات‌میکنم
در‌هیاهوی‌بازار...
در‌خستگی‌هنگام‌نماز‌!
در‌وسوسه‌های‌نفس‌ام... نمیدانم
اما‌گاهی‌تورا‌گم‌میکنم
مثل‌کودکی‌که‌در‌بازار‌دستان‌مهربان‌‌مادرش‌را‌رها‌کرده‌به‌تماشای‌عروسکی‌مشغول‌است‌بعدمیبیند‌مادرش‌نیست‌وهیچ‌عروسکی‌اورا‌خوشحال‌نمیکند
به‌کودکی‌ام‌بنگر...
هر‌چند‌خودم‌تورا‌گم‌می‌کنم اما
تو‌پیدایم‌کن...