ﻧﺒﺎﺵ !

ﻧﺒﺎﺵ !
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻧﺒﺎﺵ ﮐﻪ "ﻧﺒﻮﺩﻥ " ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﻖ ﺟﻬﺎﻥ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﻨﯽ ! ؛
ﺗﻮ ﻓﻌﻞ " ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻦ " ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺧﻮﺩﺕ ﺳﻨﺪ ﺯﺩﻩ ﺍﯼ ﻭ ﻓﻌﻞ " ﺭﻓﺘﻦ " ﺭﺍ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮﺭ،
ﺣﺎﻻ ﻓﻌﻞ "ﻧﺒﻮﺩﻥ " ﻫﻢ ﺭﻭﯾﺶ ...
ﺁﻓﺮﯾﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ! ﺁﻓﺮﯾﻦ؛
ﻣﺪﺍﻝ ﻫﺎﯼ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻦ ﻭ ﺭﻓﺘﻦ ﻭ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺍﺕ ﺭﺍ ﻗﺎﺏ ﺑﮕﯿﺮ ﻭ ﺍﺯ ﺳﻘﻒ ﺗﺎ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻪ ﺩﺭ ﻭ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺑﮑﻮﺏ !
ﺍﺻﻼ ﺗﻤﺎﻡ ﻓﻌﻞ ﻫﺎﯼ " ﻧﻮﻥ " ﺩﺍﺭ ِ ﺩﻧﯿﺎ ﯾﮑﺠﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ...!