نامه خدا به انسانها : صبح که بیدارشدی نگاهت میکردم،امامتو

نامه خدا به انسانها : صبح که بیدارشدی نگاهت میکردم،امامتوجه شدم که خیلی مشغول انتخاب لباسی که میخوای بپوشی،فکرمیکردم يه لحظه وقت داری بمن بگی"سلام"امابعد دیدمت که ازجا پریدی،امادرعوض توبه دوستت تلفن زدی.با آن همه کارگمان میکنم که وقت نداری بامن حرف بزنی. متوجه شدم قبل از نهار هی دوروبرت را نگاه میکنی؛ شایدخجالت میکشیدی،يادم نکردي! بعدازانجام چند کاردرحالیکه تلویزیون نگاه میکردی، شام خوردی، بازم بامن صحبتی نکردی! به خانوادت شب بخیر گفتی و خوابیدي. نمیدانم چرابمن شب بخیرنگفتی؛ اما اشکالی ندارد مگرصبح بمن سلام کردی؟! صورتت راکه خستهء تکرارِ یکنواختی های روزمره بود لمس کردم چقدرمشتاقم که بگویم چطورمی توانی زندگیه زیباترو مفیدتر را تجربه کنی، احتمالاً متوجه نشدی که من در کنارت وبرای کمک بتو آماده ام. من آنقدر دوستت دارم که هميشه منتظرتم، منتظر یک سرتکان دادن، یک دعا، یک فکریاگوشه ای از قلبت که بسوی من آید، به امید روزيکه کمی بمن وقت بدهی بخاطرخودت! آیا وقت داری که این نامه رابرای دیگر عزیزانم بفرستی؟ اگرنه عیبی ندارد من همیشه دوستت دارم ، خدا