تاریخ کوتاه ایران و جهان-944 (ویرایش 4)
تاریخ کوتاه ایران و جهان-944 (ویرایش 4)
_____________________________
پس از شکست سخت «توابین» (1) از «امویان» در «جنگ سرکانی» (جنگ عین الورده) (2) ، در پایانگان (اواخر) ماه ژانویهء سال 685 ز. {زادروزی}(میلادی) ، همهء علی‌گرایان (شیعیان) کوفه ، با «مختار ثقفی» (3) همپیمان شدند ، و به لشگر او پیوستند (3).
علی‌گرایانی (شیعیانی) که با «مختار ثقفی» (3) همپیمان شدند را ، میتوان در سه گروه جدای از هم ، جای داد . شمار کمی از این همپیمان‌شدگان ، «عرب‌های بسدارا (ثروتمند)» بودند ، ولی بخش بیشینهء (عمدهء) این همپیمان‌شدگان ، یا از «ایرانیان برده و مسلمان‌شده» بودند ، که عرب‌ها آنها را ، «موالی» می‌نامیدند ؛ و یا از زادهای (نسل‌های) یکم و دوم «دورگه‌های عرب-ایرانی» بودند ، که زیر دست پدران عربشان ، با پرورش (تربیت) سختگیرانهء «عربی-اسلامی» ، بزرگ شده بودند ، و مردانی بیست تا چهل ساله شده بودند . مختار ، از آنرو که میکوشید ، این هر سه گروه را از خود خشنود کند ؛ همهء فرپیشه‌های (مقام‌های) فرجا (مهم) ، را به «عرب‌های بسدارا (ثروتمند)» داد ؛ و به «دورگه‌های عرب-ایرانی» و «ایرانیان برده و مسلمان‌شده» نیز ، این پروانه (اجازه) را داد که «سواره رزمنده» بشوند ، و دستمزد بگیرند ؛ و همچنین ، از دارائی‌های تاراج شده ، رسه (سهم) داشته باشند . «مختار ثقفی» ، همچنین به «ایرانیان برده و مسلمان‌شده» ، این پروانه (اجازه) را داد که با پیوستن به سپاهش ، از بردگی رهائی یابند ، و به هومن‌هائی (انسان‌هائی) آزاد ، دگرش یابند (تبدیل شوند) (3).
همین برخورد همسنجانه (نسبتا) خوب مختار با «ایرانیان برده و مسلمان‌شده» ، این پیامد را داشت که شمار بسیار بسیار فراوانی از آنها ، با او همپیمان بشوند و به لشگر او ، بپیوندند ؛ و همچنین ، گروه پاسداران (گارد) کسین (شخصی) مختار نیز ، از میان آنها ، برگزیده بشوند ؛ و فرماندهی این گروه پاسداران (گارد) نیز ، به یک «ایرانی برده و مسلمان‌شده» بنام «ابو عمره کیسان» (4) ، سپرده بشود (3) . ولی این برخورد مختار با «ایرانیان برده و مسلمان‌شده» ، ناخشنودی همپیمانان «عرب بسدارای (ثروتمند)» مختار را ، بدنبال خود آورد (3).
رونهیدنی (قابل توجه) است که «عبدالله ابن زبیر» (5) ، پس از گرویدن این علی‌گرایان (شیعیان) به «مختار» ؛ «عبدالله ابن یزید» (6) را از فرمانداری کوفه ، برکنار کرد ؛ و بجای او ، «عبدالله بن مطیع» (7) را به فرمانداری این شهر ، گمارد (3). یادآوری میشود که «عبدالله ابن یزید» (6) ، پسر سوم «یزید ابن معاویه» (8) بود.
(1) https://en.wikipedia.org/wiki/Tawwabin_uprising
(2) https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Ayn_al-Warda
(3) https://en.wikipedia.org/wiki/Mukhtar_al-Thaqafi
(4) https://en.wikipedia.org/wiki/Abu_Amra_Kaysan
(5) https://en.wikipedia.org/wiki/Abd_Allah_ibn_al-Zubayr
(6) https://en.wikipedia.org/wiki/Abd_Allah_ibn_Yazid
(7) https://en.wikipedia.org/wiki/Abd_Allah_ibn_Muti
(8) https://en.wikipedia.org/wiki/Yazid_I
_____________________________
پس از شکست سخت «توابین» (1) از «امویان» در «جنگ سرکانی» (جنگ عین الورده) (2) ، در پایانگان (اواخر) ماه ژانویهء سال 685 ز. {زادروزی}(میلادی) ، همهء علی‌گرایان (شیعیان) کوفه ، با «مختار ثقفی» (3) همپیمان شدند ، و به لشگر او پیوستند (3).
علی‌گرایانی (شیعیانی) که با «مختار ثقفی» (3) همپیمان شدند را ، میتوان در سه گروه جدای از هم ، جای داد . شمار کمی از این همپیمان‌شدگان ، «عرب‌های بسدارا (ثروتمند)» بودند ، ولی بخش بیشینهء (عمدهء) این همپیمان‌شدگان ، یا از «ایرانیان برده و مسلمان‌شده» بودند ، که عرب‌ها آنها را ، «موالی» می‌نامیدند ؛ و یا از زادهای (نسل‌های) یکم و دوم «دورگه‌های عرب-ایرانی» بودند ، که زیر دست پدران عربشان ، با پرورش (تربیت) سختگیرانهء «عربی-اسلامی» ، بزرگ شده بودند ، و مردانی بیست تا چهل ساله شده بودند . مختار ، از آنرو که میکوشید ، این هر سه گروه را از خود خشنود کند ؛ همهء فرپیشه‌های (مقام‌های) فرجا (مهم) ، را به «عرب‌های بسدارا (ثروتمند)» داد ؛ و به «دورگه‌های عرب-ایرانی» و «ایرانیان برده و مسلمان‌شده» نیز ، این پروانه (اجازه) را داد که «سواره رزمنده» بشوند ، و دستمزد بگیرند ؛ و همچنین ، از دارائی‌های تاراج شده ، رسه (سهم) داشته باشند . «مختار ثقفی» ، همچنین به «ایرانیان برده و مسلمان‌شده» ، این پروانه (اجازه) را داد که با پیوستن به سپاهش ، از بردگی رهائی یابند ، و به هومن‌هائی (انسان‌هائی) آزاد ، دگرش یابند (تبدیل شوند) (3).
همین برخورد همسنجانه (نسبتا) خوب مختار با «ایرانیان برده و مسلمان‌شده» ، این پیامد را داشت که شمار بسیار بسیار فراوانی از آنها ، با او همپیمان بشوند و به لشگر او ، بپیوندند ؛ و همچنین ، گروه پاسداران (گارد) کسین (شخصی) مختار نیز ، از میان آنها ، برگزیده بشوند ؛ و فرماندهی این گروه پاسداران (گارد) نیز ، به یک «ایرانی برده و مسلمان‌شده» بنام «ابو عمره کیسان» (4) ، سپرده بشود (3) . ولی این برخورد مختار با «ایرانیان برده و مسلمان‌شده» ، ناخشنودی همپیمانان «عرب بسدارای (ثروتمند)» مختار را ، بدنبال خود آورد (3).
رونهیدنی (قابل توجه) است که «عبدالله ابن زبیر» (5) ، پس از گرویدن این علی‌گرایان (شیعیان) به «مختار» ؛ «عبدالله ابن یزید» (6) را از فرمانداری کوفه ، برکنار کرد ؛ و بجای او ، «عبدالله بن مطیع» (7) را به فرمانداری این شهر ، گمارد (3). یادآوری میشود که «عبدالله ابن یزید» (6) ، پسر سوم «یزید ابن معاویه» (8) بود.
(1) https://en.wikipedia.org/wiki/Tawwabin_uprising
(2) https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Ayn_al-Warda
(3) https://en.wikipedia.org/wiki/Mukhtar_al-Thaqafi
(4) https://en.wikipedia.org/wiki/Abu_Amra_Kaysan
(5) https://en.wikipedia.org/wiki/Abd_Allah_ibn_al-Zubayr
(6) https://en.wikipedia.org/wiki/Abd_Allah_ibn_Yazid
(7) https://en.wikipedia.org/wiki/Abd_Allah_ibn_Muti
(8) https://en.wikipedia.org/wiki/Yazid_I
- ۲.۷k
- ۱۴ اسفند ۱۳۹۹
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
