فاطمه(س) مادر مقاومت است

فاطمه(س) مادر مقاومت است

در ایام فاطمیه، دلمان به کوچه‌های مدینه گره می‌خورد و اشک، مهمانِ چشم‌های بی‌قرارمان می‌شود. فاطمه(س) مادر مقاومت است؛ مقاومتی که از جنس ایستادن پای حق بود، نه از جنس شمشیر! او در خانه‌ای کوچک، مدرسه‌ای بزرگ ساخت؛ مدرسه‌ای که درسش صبر بود و شاگردانش حسن و حسین(ع). وقتی پهلویش را شکستند، انگار قلب تاریخ شکست؛ اما حقانیت علی(ع) را تا همیشه در تاریخ طنین‌انداز کرد. اشک‌هایش، نه نشانه ضعف، که رودی از بیداری بود. او به ما آموخت که مقاومت، گاهی تبیین شجاعانه است در برابر ظلم، گاهی ایستادن است در تاریکی و گاهی تربیت نسلی است که جهان را تغییر می‌دهد. فاطمه(س)، مادر مقاومت است؛ همان که در دل شب، با دست‌های مهربانش، ستون‌های ایمان را استوار کرد.

و فاطمه، مادر آب و آینه است. آب، نشانه پاکی و حیات است؛ و او چشمه‌ای جوشان از طهارت که هر دل تشنه‌ای را سیراب می‌کند. آینه، نشانه حقیقت و روشنی است؛ و او آینه‌ تمام‌نمای رسالت و امامت. در او، پیامبر(ص) را می‌بینی و علی(ع) را می‌شناسی. در ایام فاطمیه، وقتی به آینه نگاه می‌کنیم، باید خودمان را در آینه فاطمه(س) ببینیم؛ غبارها را بشوییم و از آب زلالش، جان بگیریم. او مادر آب و آینه است؛ مادری که با دستانش، تشنگان معرفت را سیراب کرد و با نگاهش، راه حق را نشان داد. سلام بر فاطمه(س) که مقاومتش آبِ حیات بود و آینه‌اش، روشنیِ دل‌ها...

✍ سید علیرضا آل‌داود