إِنَّ فی‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ ال

إِنَّ فی‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّیْلِ وَ النَّهارِ لَآیاتٍ لِأُولِی الْأَلْبابِ(190)
الَّذینَ یَذْکُرُونَ اللَّهَ قِیاماً وَ قُعُوداً وَ عَلی‏ جُنُوبِهِمْ وَ یَتَفَکَّرُونَ فی‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ النَّار(191)

مسلماً در آفرینش آسمانها و زمین ، و آمد و رفت شب و روز ، نشانه های (روشنی) برای خردمندان است.(190)
همانها که خدا را در حال ایستاده و نشسته ، و آن گاه که بر پهلو خوابیده اند ، یاد می کنند و در اسرار آفرینش آسمانها و زمین می اندیشند ( و می گویند: )
پروردگارا! اینها را بیهوده نیافریده ای! منزهی تو! ما را از عذاب آتش ، نگاه دار!(191)

سوره مبارکه "آل عمران"

#آیه_نما