ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﮕﻔﺘﻢ ﺭﺍﺯ ﺧﻮﯾﺶ٬ﺷﺪ ﺑﯽ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﮔﻔﺖ ﻫﯿﺲ !

ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﮕﻔﺘﻢ ﺭﺍﺯ ﺧﻮﯾﺶ٬ﺷﺪ ﺑﯽ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﮔﻔﺖ ﻫﯿﺲ !
ﺩﻝ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺯﺩ ﺷﯿﺸﻪ ﻋﻤﺮ ﻭ ﻏﺮﻭﺭﻡ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺖ
ﺍﺷﮏ ﺍﺯ ﺩﻟﻢ ﺁﻣﺪ ﻫﻤﯽ ﺍﻣﺎ ﻣﮋﻩ ﺭﺍﻫﺶ ﻧﺒﺴﺖ
ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻧﺎﮔﻪ ﺍﺷﮏ ﻣﻦ ٬ﺑﺸﮑﺴﺖ ﻧﺎﮔﻪ ﺻﺒﺮ ﻣﻦ
ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺁﻣﺪ ﺍﺯ ﺭﺧﻢ ﺍﺷﮑﻢ ﺗﻮﺃﻡ ﺑﺎ ﻋﻤﺮ ﻣﻦ
ﺍﻣﺎ ﻏﺮﻭﺭﻡ ﺑﻐﺾ ﮐﺮﺩ ٬ﺷﺪ ﺑﯽ ﺍﺛﺮ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻣﻦ
ﻧﺎﮔﻪ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﯽ ﻓﺮﻭﻍ ﺁﻣﺪ ﻫﻤﯽ ﺍﺯ ﺟﺎﻥ ﻣﻦ
ﺁﺭﯼ ﻏﺮﻭﺭﻡ ﺧﺮﺩ ﺷﺪ٬ﺁﺷﻔﺘﻪ ﮔﺸﺖ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻣﻦ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﺗﮑﻪ ﺍﺑﺮ ٬ﺭﻓﺖ ﺍﺯ ﺩﻟﻢ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻦ
ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺑﻮﺩﻡ ﻣﻦ ﻭﻟﯽ ﺁﺳﺎﻥ ﺷﮑﺴﺖ ﺑﻨﯿﺎﻥ ﻣﻦ