ای پرنده مهاجر سفرت سلامت اما

ای پرنده مهاجر سفرت سلامت اما
بکجا میری عزیزم قفسه تمام دنیا
روی شاخه های دوری چ خوشی داره صبوری
وقتی خورشیدی نباشه تا همیشه سوت و کوری
میگذره روزای عمرت توی جاده های خلوت
تا بخوای برگردی خونه گم میشی تو باغ غربت
واسه ما فرقی نداره هرجا باشیم شب نشینیم
دلخوشیم ب اینکه شاید سحرو یه روز ببینی
اخرش ی روزی هجرت در خونتو میکوبه
تازه اون لحظه میفهمی همه اسمون غروب