نْ أَرْجُوهُ لِکُلِّ خَیْرٍ وَ آمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ [مِن

نْ أَرْجُوهُ لِکُلِّ خَیْرٍ وَ آمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ [مِنْ‏] کُلِّ شَرٍّ یَا مَنْ یُعْطِی الْکَثِیرَ بِالْقَلِیلِ یَا مَنْ یُعْطِی مَنْ سَأَلَهُ یَا مَنْ یُعْطِی مَنْ لَمْ یَسْأَلْهُ وَ مَنْ لَمْ یَعْرِفْهُ تَحَنُّنا مِنْهُ وَ رَحْمَةً أَعْطِنِی بِمَسْأَلَتِی إِیَّاکَ جَمِیعَ خَیْرِ الدُّنْیَا وَ جَمِیعَ خَیْرِ الْآخِرَةِ وَ اصْرِفْ عَنِّی بِمَسْأَلَتِی إِیَّاکَ جَمِیعَ شَرِّ الدُّنْیَا وَ [جَمِیعَ‏] شَرِّ الْآخِرَةِ فَإِنَّهُ غَیْرُ مَنْقُوصٍ مَا أَعْطَیْتَ وَ زِدْنِی مِنْ فَضْلِکَ یَا کَرِیمُ.



ای آن‏که هر خیری را از او امید دارم و از خشمش در هر شرّی ایمنی جویم ، ای آن‏که در برابر عبادت اندک مزد بسیار عطا می ‏کند، ای آن‏که به هرکه از او بخواهد می‏ بخشد، ای آن‏که به هرکه از او نخواهد و او را نشناسد نیز می‏ بخشد، عطایش از روی مهربانی و رحمت است، با درخواستم از تو همه خیر دنیا و خیر آخرت را به من عنایت کن و با درخواستم‏ از تو همه شر دنیا و شر آخرت را بازگردان، زیرا آنچه را تو عطا کردی کاستی ندارد و از احسانت بر من بیفزای ای کریم.



راوی گفت: حضرت محاسن (موهای صورت) شریف خود را در پنجه چپ گرفت و این دعا را با حالت درماندگی و زاری همراه حرکت دادن انگشت اشاره دست راست خواند و پس از این گفت: « یَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکْرَامِ یَا ذَا النَّعْمَاءِ وَ الْجُودِ یَا ذَا الْمَنِّ وَ الطَّوْلِ حَرِّمْ شَیْبَتِی عَلَی النَّارِ» ای دارای بزرگی و بزرگواری،ای دارای بخشش و جود،ای دارای عطا و کرم،محاسنم را بر آتش دوزخ‏ حرام کن.



از پیامبر روایت شده: هرکه در ما رجب صد مرتبه بگوید:« أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِی لا إِلَهَ إِلا هُوَ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ » آمرزش می‏خواهم از خدایی که معبودی جز او نیست، اوست یگانه، برایش شریکی نمی‏باشد و به سوی او باز می گردم و آن را با صدقه به انجام‏ رساند، حق تعالی پایان کارش را ختم به رحمت و آمرزش کند و هرکه چهارصد مرتبه بگوید: ثواب شهادت صد شهید را برای او بنویسد.



و نیز از آن حضرت روایت شده: هرکه در ماه رجب هزار مرتبه بگوید: «لا إِلَهَ إِلا اللَّه» خدای عزّتمند پرشکوه صد هزار کار نیک برای او ثبت کند و برایش صد شهر در بهشت بنا کند.



روایت شده هرکه در ماه رجب به هنگام صبح، هفتاد مرتبه و در زمان پسین (شامگاه) هم هفتاد مرتبه‏ بگوید: « أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ» از خدا آمرزش می‏طلبم و به او باز می ‏گردم



و چون به پایان رساند، دستها را بلند کند و بگوید: « اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی وَ تُبْ عَلَیَّ » خدایا مرا بیامرز و توبه‏ام را بپذیر، پس اگر در ماه رجب از دنیا برود، خدا از او خشنود باشد و به برکت‏ ماه رجب، آتش دوزخ با او تماس نگیرد.



در همه این ماه هزار مرتبه بگوید: «أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکْرَامِ مِنْ جَمِیعِ الذُّنُوبِ وَ الْآثَامِ » از خدای دارای بزرگی و بزرگواری،از همه گناهان و گنهکاریها،آمرزش می ‏جویم تا خدای مهربان او را بیامرزد.



همچنین سیّد ابن طاووس در کتاب«اقبال»از حضرت رسول صلی اللّه علیه و آله برای خواندن سوره «قل هو اللّه احد» در ماه رجب‏ ده هزار مرتبه، یا هزار مرتبه، یا صد مرتبه فضیلت بسیار نقل کرده و نیز روایت کرده: هرکه در روز جمعه ماه رجب صد مرتبه سوره‏ توحید را بخواند، در قیامت برایش نوری پدید می ‏آید که او را به بهشت راهنمایی کند.



روایت شده: هرکه در ماه رجب یک روز روزه بدارد و چهار رکعت نماز بگذارد به این ترتیب که در رکعت اوّل صد مرتبه «آیة الکرسی» بخواند و در رکعت دوّم دویست مرتبه سوره توحید، نمی‏میرد تا مقامش را در بهشت‏ ببیند، یا دیگری برای او ببیند. و نیز سیّد از پیامبر روایت کرده: هرکه در روز جمعه ماه رجب بین نماز ظهر و عصر چهار رکعت نماز بخواند به این صورت که‏ در هر رکعت یکبار سوره«حمد»و هفت بار«آیة الکرسی»و پنج مرتبه«سوره توحید» سپس ده بار بگوید: « أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِی لا إِلَهَ إِلا هُوَ وَ أَسْأَلُهُ التَّوْبَةَ » آمرزش می‏خواهم از خدایی که معبودی جز او نیست و از او درخواست توبه دارم.



حق تعالی برای او از روزی که این نماز را خوانده تا روزی که از دنیا برود برای هر روز هزار کار نیک بنویسد و در عوض هر آیه‏ای که خوانده است شهری در بهشت از یاقوت سرخ، و به جای هر حرف قصری در بهشت از گوهر سپید عطا کند، و برای او زنان زیباروی بهشتی را به همسری او درآورد و از او خشنود گردد بی‏آنکه برایش خشمی به دنبال‏ داشته باشد، و در زمره عبادت‏کنندگان به شمار آید و سرانجام او را به سعادت و آمرزش پایان دهد .



سه روز این ماه را که پنجشنبه و جمعه و شنبه باشد روزه بدارد، زیرا روایت شده:هرکه در یکی از ماههای حرام‏ این سه رو