‍ #توکل

‍ #توکل
#علامه_طباطبایی
خـدای سـبـحـان کـه ولی و عـهـده دار سـرپـرسـتـی بـنـده مـتـوکـل خـویـش اسـت، او را از پـرتگاه هلاکت بیرون می کشد، و از طریقی که خود او پیش بینی آن را نمی کند، #روزی می دهد و چـنـیـن بـنـده ای بـه خـاطـر ایـنـکـه بـر خـدای تـعـالی تـوکـل کـرده، و هـمـه امـور خـود را بـه او واگـذار نـمـوده، هـیـچ چـیـز از کـمـال و از نـعـمت هایی را که قدرت به دست آوردن آن را در خود می بیند از دست نمی دهد،
خلاصه آنچه را که امیدوار بود به وسیله سعی و کوشش خود به دست آورد همان را خدای تـعـالی بـرایـش فـراهـم مـی کـنـد، بـرای ایـنـکـه او بـه وی تـوکـل کـرد، و کـسی که بر #خدا توکل کند، خدا همه کاره او می شود،
و هیچ سبب از اسباب ظاهری اینطور نیست، برای اینکه هر سببی را که در نظر بگیری یکبار کارگر می افتد بار دیگر نمی افتد، ولی خدای تعالی این طور نیست، (ان اللّه بالغ امره)، چون خدا بـه کـار خـود مـی رسـد و تـمـامـی امـور در حـیـطـه #قـدرت خـدای تـعـالی اسـت (قـد جعل اللّه لکل شی ء قدرا)
و وقتی حدود و اندازه هر موجودی را خدای تعالی معین می کند، بنده متوکل هم یکی از موجودات است، او نیز از تحت قدرت خدا خارج نیست، پس اندازه ها و حدود او نیز به دست خدا است.
و چـنـیـن مـقامی تنها نصیب #صالحین از اولیای این امت می شود،
و اما افراد پایین تر افراد مـتـوسـط از اهـل #تـقـوی کـه درجـات پـایـیـن تـری از حـیـث #مـعـرفـت و عـمـل دارنـد، از مـوهـبـت ولایـت خـدایـی هـم آن مـقـداری بـرخـوردارنـد کـه با اخلاص #ایمان و اعـمـال صـالحـشـان مطابقت دارد، و چنان نیست که هیچ بهره ای از این موهبت نداشته باشند،
چگونه محروم باشند با اینکه خدای فرموده: (و اللّه ولی المؤمنین) و جای دیگر به طور مطلق فرموده: (و اللّه ولی المتقین ).
مرحوم علامه سید محمد حسین طباطبایی
تفسیر المیزان، سوره طلاق، تفسیر آیه 3