بسم الله الرحمن الرحم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت اول :
ایران و ایرانی، تازه پس از پیروزی انقلاب اسلامی و استقرار نظام جمهوری اسلامی ایران، هویت اصیل و گرانقدر خود را به دست آورده است.
مگر ناسیونالیسم و نژادگرایی به یک کشور و ملّتش هویت می‌بخشند؟!
مشکلات برخی چند جانبه می‌باشد، از سویی نه تنها هیچ علاقه‌ای به انقلاب اسلامی ندارند، بلکه بغض هم دارند؛ برای سقوطش در اوهام غوطه‌ور شده و روز شماری می‌کنند؛ از سویی دیگر علم، آگاهی و اطلاعی نیز ندارد که بتوانند تشخیص دهند؛ و از سویی دیگر به هیچ وجهی مایل نیستند اندکی تفکر و تعقل کنند، و بدتر از همه آن که دوست دارند حتماً حرف بزنند، نظر بدهند و در جنگ نرم و جبهۀ ضد تبلیغ بجنگند!
بقای انقلاب و نظام جمهوری اسلامی ایران برای بقا و تداوم این انقلاب، هیچ ضمانت‌ نامه‌ای نازل نشده است؛ بلکه هر نوع تحولی در فرهنگ و سیاست یک جامعه، کاملاً بستگی به رویکرد و حمایت مردم دارد، حال چه آن تحول حق باشد و چه باطل.
پس، تا وقتی اکثریت قاطع مردم، این چنین عاقلانه و عاشقانه، حامی انقلاب و جمهوری اسلامی ایران می‌باشند و در مقابل هر نوع فشار و ظلمی، این چنین جانانه استقامت می‌کنند، و هر کجا لازم باشد، این چنین به موقع در صحنه حاضر می‌شوند، انقلاب و نظام جمهوری اسلامی ایران، نه تنها باقی می‌ماند، بلکه با صلابت و قدرت پیش می‌رود.
در این چند ماه گذشته البته طبق معمول 45 سال گذشته، اتفاقات قابل تأملی رخ داد. هر گاه که صد یا دویست نفر در خیابانی جمع شدند و اغتشاش و آشوب به راه انداختند، از مقامات ارشد نظامات سلطه در غرب گرفته تا رسانه‌ های فارسی زبان وابسته و نیز ستون پنجم داخلی در فضای مجازی، شعار مردم، مردم سر دادند! اما در همین فاصله، مردم در اجتماعات چند صد هزار نفری و حتی چند میلیونی، به خیابان‌ها آمدند و تظاهرات کردند، اتصال خود به ولایت و حمایت خود را از انقلاب و نظام جمهوری اسلامی ایران فریاد زدند و با شهدای عزیزشان تجدید بیعت کردند؛ و تنفر خود را از ضد انقلاب‌ها و وطن‌فروشان به صراحت اعلام نمودند و ولی کوردلان هرگز نخواستند ببینند و اذعان نمایند که مردم ایران چنین هستند!
مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ نَارًا فَلَمَّا أَضَاءَتْ مَا حَوْلَهُ ذَهَبَ اللَّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِي ظُلُمَاتٍ لَا يُبْصِرُونَ - مثل آن‌ها همانند مثل كسانى است كه در تاريكى آتشى افروختند و چون آتش پيرامونشان را روشن ساخت، خداوند روشنايى‌ شان را برد و آنان را در تاريكى‌ هايى واگذارد كه هيچ نمى‌بينند.(17)(ادامه دارد...)