《 امتحان زندگی 》
《 امتحان زندگی 》
فصل 2 ) p⁵⁸
زمین افتاده که درده بدی توی شکمش پیچید
که اصلا حواسش به زخم های بزرگی که بخاطر بریدگی روی دستات و زانوهایش نبود
کی جون با عصبانیت به سمتش اومد و پاش رو بلند کرد که لگد به شکمش بزنه ا،ت متوجه این شد دستاش خونیش روی شکمش گذاشت و با داد گفت
ا،ت : من حامله ام
کی جون که شوکه شد بود سر جاش ایستاد و با تعجب بهش نگاه میکرد که وقتی متوجه شرایط شد از عصبانیت خون جلوی چشماش رو گرفت بود دستش روی موهای ا،ت گذاشت و جوری موهاش رو می‌گشت که از روی زمین بلندش شد و دستش روی دست کی جون گذاشت
و اشک هاش روی گونه اش سرازير شدن
نمیدوست این اشک های بخاطر کدوم دردش بود زخمای دست و زانوهاش
یا دردی که از شدت کشیدن موهاش یا ترس از دست دادن بچه اش
ا،ت : ول ..ولم...کن....
کی جون : تو هر*زه....میدونستم به مادر گفته بودم ولی اون بهت اعتماد داره ولی اشتباه بود تو باعث ننگ خانواده هستی
کی جون با شدت موهاش رو ول کرد و به سمته اتاق ا،ت رفت
ا،ت دستش روی دیوار گذاشت و از درد چشماش روی هم فشار میداد که صدای در به گوشش خورد و مادرش وارد خونه شد و همزمان برادرش با چمدونی توی دستش از اتاق بیرون اومد
مادرش با دیدن وضعیت خونه با عجله سمته اونا اومدن
م/ا،ت : اینجا چه خبره چرا خونه رو به این وعض انداختین این چمدون چیه ؟
کی جون : اینو از دخترت پبرس زود باش به مادر بگو که حامله‌ای و آبروی خانواده رو بردی و بگو که چه هر*زگی کردی
ا،ت تکيه اش رو از دیوار گرفت مادرش که از حرفای کی جون شوکه شده بود با قدم های آروم به سمته ا،ت آومد
ا،ت هم‌چنان یه دستش روی شکمش بود که با سیلی که مادرش بهش زد صورتش سمته دیگه چرخید
م/ا،ت : با اینه بهت گفته بودم از اون پسر فاصله بگیر تو رفتی باهاش......رفتی ازش حامله شدی
ا،ت سرش رو بلند کرد و با چشمای اشکی به مادرش خیره شده
ا،ت : م ..من..از هیچی بشیمون نیستم نه از وجود بچم نه هیچ چیز دیگه
م/ا،ت : حالا که انقدر بی‌حیایی جای توی این خونه نداری
مادرش از کنارش رد شد و روی سرش رو بین دستاش گرفت و روی مبل نشست کی جون که از اول هم تصمیم خودش رو گرفته بود
وقتی دیدی که مادرش باهاش هم عقیدست دسته چمدون رو گرفت و به سمته ا،ت آومد و با دست دیگرش دست ا،ت رو گرفت و به سمته خروجی خونه رفت و در رو باز کرد
ا،ت که تمام مدت توی شوک بود با باز شدن در از افکارش بيرون اومد
اشک هاش با پشت دستش پاک کرد
و چمدونش رو گرفت و قبل از اینکه از خونه خارج بشه تمام نفرتش رو توی چشماش ریخت و به چشماش نگاه کرد
و از خونه خارج شد ........
فصل 2 ) p⁵⁸
زمین افتاده که درده بدی توی شکمش پیچید
که اصلا حواسش به زخم های بزرگی که بخاطر بریدگی روی دستات و زانوهایش نبود
کی جون با عصبانیت به سمتش اومد و پاش رو بلند کرد که لگد به شکمش بزنه ا،ت متوجه این شد دستاش خونیش روی شکمش گذاشت و با داد گفت
ا،ت : من حامله ام
کی جون که شوکه شد بود سر جاش ایستاد و با تعجب بهش نگاه میکرد که وقتی متوجه شرایط شد از عصبانیت خون جلوی چشماش رو گرفت بود دستش روی موهای ا،ت گذاشت و جوری موهاش رو می‌گشت که از روی زمین بلندش شد و دستش روی دست کی جون گذاشت
و اشک هاش روی گونه اش سرازير شدن
نمیدوست این اشک های بخاطر کدوم دردش بود زخمای دست و زانوهاش
یا دردی که از شدت کشیدن موهاش یا ترس از دست دادن بچه اش
ا،ت : ول ..ولم...کن....
کی جون : تو هر*زه....میدونستم به مادر گفته بودم ولی اون بهت اعتماد داره ولی اشتباه بود تو باعث ننگ خانواده هستی
کی جون با شدت موهاش رو ول کرد و به سمته اتاق ا،ت رفت
ا،ت دستش روی دیوار گذاشت و از درد چشماش روی هم فشار میداد که صدای در به گوشش خورد و مادرش وارد خونه شد و همزمان برادرش با چمدونی توی دستش از اتاق بیرون اومد
مادرش با دیدن وضعیت خونه با عجله سمته اونا اومدن
م/ا،ت : اینجا چه خبره چرا خونه رو به این وعض انداختین این چمدون چیه ؟
کی جون : اینو از دخترت پبرس زود باش به مادر بگو که حامله‌ای و آبروی خانواده رو بردی و بگو که چه هر*زگی کردی
ا،ت تکيه اش رو از دیوار گرفت مادرش که از حرفای کی جون شوکه شده بود با قدم های آروم به سمته ا،ت آومد
ا،ت هم‌چنان یه دستش روی شکمش بود که با سیلی که مادرش بهش زد صورتش سمته دیگه چرخید
م/ا،ت : با اینه بهت گفته بودم از اون پسر فاصله بگیر تو رفتی باهاش......رفتی ازش حامله شدی
ا،ت سرش رو بلند کرد و با چشمای اشکی به مادرش خیره شده
ا،ت : م ..من..از هیچی بشیمون نیستم نه از وجود بچم نه هیچ چیز دیگه
م/ا،ت : حالا که انقدر بی‌حیایی جای توی این خونه نداری
مادرش از کنارش رد شد و روی سرش رو بین دستاش گرفت و روی مبل نشست کی جون که از اول هم تصمیم خودش رو گرفته بود
وقتی دیدی که مادرش باهاش هم عقیدست دسته چمدون رو گرفت و به سمته ا،ت آومد و با دست دیگرش دست ا،ت رو گرفت و به سمته خروجی خونه رفت و در رو باز کرد
ا،ت که تمام مدت توی شوک بود با باز شدن در از افکارش بيرون اومد
اشک هاش با پشت دستش پاک کرد
و چمدونش رو گرفت و قبل از اینکه از خونه خارج بشه تمام نفرتش رو توی چشماش ریخت و به چشماش نگاه کرد
و از خونه خارج شد ........
- ۳۰.۸k
- ۲۱ اسفند ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
