زیر این شال عزا پیرهنم خوشبو شد

زیر این شال عزا پیرهنم خوشبو شد
این چه عطری است، تمام بدنم خوشبو شد
مادرم کودکی‌ام، حرف دهانم می‌کاشت
ناگهان گفت حسین و دهنم خوشبو شد
خوب تا حنجره‌ام بوی حسینی که گرفت
روضه دم آمده و انجمنم خوشبو شد
هر کجا حس حسین آمده من گل کردم
شعر نیما و سپید و کهنم خوشبو شد
بیشتر هر چه به زیر علمش سینه زدم
بیشتر بر سر و سینه زدنم خوشبو شد
بعد مرگم همه تابوت مرا بو بکشید
که به یادش دم مردن کفنم خوشبو شد
و گمانم همه سال، محرم شده است
که چنین آب و هوای وطنم خوشبو شد