برای خورشید قلبم.

برای خورشید قلبم.


ﮐﯿﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ
ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﻧﺎﻡ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ ...
ﮐﻠﯿﺪ ﻗﻠﺒﻢ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺎﻧﺖ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﻡ
ﻧﺎﻥ ﺷﺎﺩﯼ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻗﺴﻤﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﺑﻪ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﻢ
ﻭ ﺳﺮﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪﯼ ﺗﻮ
ﺍﯾﻨﭽﻨﯿﻦ ﺁﺭﺍﻡ
ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﯽ ﺭﻭﻡ؟
ﮐﯿﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ
ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﺟﺪ ﺩﺭ ﺩﯾﺎﺭ ﺭﻭﯾﺎﻫﺎﯼ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺩﺭﻧﮓ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؟ !!
ﮐﯿﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ
ﺟﺰ ﺍﻭ
ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﻭ ﻧﻤﯽ ﯾﺎﺑﻢ ؟ !!
ﺩﺭﯾﺎﯼ ﭘﺸﺖ ﮐﺪﺍﻡ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺍﯼ؟
ﮐﻪ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺷﺎﯾﺪﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﯼ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺟﺎﺭﯼ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﯼ
ﭘﺮ ﺷﻮﺭ
ﺯﯾﺒﺎ
ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻫﺎﯾﻢ
ﺟﺎﻥ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ
ﻭ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﻌﺒﯿﺮﯼ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ ﺍﺯ
ﻓﺮﺩﺍﯾﯽ ﺑﯽ ﭘﺎﯾﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺒﻠﻮﺭ ﻃﻠﻮﻉ ﻣﺎﻫﺘﺎﺏ
ﺑﺎﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﻫﺎﯼ ﺳﭙﺮﯼ ﺷﺪﻩ ...
ﮐﯿﺴﺘﯽ
ﺍﯼ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺗﺮﯾﻦ؟