قانون تو تنهايي من است و تنهايي من قانون عشق

قانون تو تنهايي من است و تنهايي من قانون عشق

عشق ارمغان دلدادگيست و اين سرنوشت سادگيست.

چه قانون عجيبي! چه ارمغان نجيبي و چه سرنوشت تلخ و غريبي!

که هر بار ستاره هاي زندگيت را با دستهاي خود راهي آسمان پر ستاره کني

و خود در تنهايي و سکوت با چشمهاي خيس از غرور پيوند ستاره ها را به نظاره نشيني

و خاموش و بي صدا به شادي ستاره هاي از تو گشته جدا دل خوش کني
و باز هم تو بماني و تنهايي و دوري!!!