ﮔﯿﺮﻡ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﺧﯿﺎﻝ

ﮔﯿﺮﻡ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﺧﯿﺎﻝ
ﭘﺲ ﺩﻟﻢ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﮐﯿﺴﺖ ﻋﺰﯾﺰ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻝ؟

ﭘﺲ ﺩﻟﻢ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﮐﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﯽ ﺧﺒﺮﻡ؟
ﮐﻪ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺁﺗﺶ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﺧﻮﺩﻡ ﺷﻌﻠﻪ ﻭﺭﻡ؟

ﻣﺎﻩ ﯾﮏ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻭﺍ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺧﯿﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﺗﻮﯾﯽ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺷﻮﺭ ﺑﻪ ﭘﺎ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺧﯿﺎﻟﻢ که تویی

ﺍﯾﻦ ﭼﻪ ﺭﺍﺯﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﻢ ﺷﺪ
ﺑﺎﯾﺪ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﻧﻤﺎﯼ ﺗﻮ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﺪ

ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ ﺩﻝ ﻣﻦ ﺑﺎﺯ ﺷﻘﺎﯾﻖ ﺷﺪﻩ ﺍﯼ
ﮐﺎﺭ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺗﻮ ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﻩ ﺍﯼ

ﯾﺎﻝ ﮐﻮﺏ ﻋﻄﺶ ﺍﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﮐﻨﻮﻥ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ
ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﯿﻤﻨﻪ ﺍﺯ ﺳﻤﺖ ﺟﻨﻮﻥ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ

ﺗﻮ ﮐﺠﺎﯾﯽ ﻭ ﻣﻦِ ﺳﺎﺩﻩ ﯼ ﺩﺭﻭﯾﺶ ﮐﺠﺎ؟
ﺗﻮ ﮐﺠﺎﯾﯽ ﻭ ﻣﻦِ ﺑﯽ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﯾﺶ ﮐﺠﺎ؟

ﺩﻝ ﺧﺰﺍﻧﺴﻮﺯ ﺑﻬﺎﺭﯼ ﺍﺳﺖ، ﺑﻬﺎﺭﯼﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ
ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺐ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺍﺳﺐ ﻭ ﺳﻮﺍﺭﯼﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ

ﺩﺭ ﺩﻟﻢ ﺍﯾﻦ ﻋﻄﺶ ﮐﯿﺴﺖ ﺧﺪﺍ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ
ﻋﺎﺷﻘﻢ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩﻡ ﻧﯿﺴﺖ ﺧﺪﺍ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ

ﻋﺎﺷﻖ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﻭ ﺯ ﻣﺎ ﺑﯽ ﺧﺒﺮﯼ
ﺧﻮﺵ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﯽ ﺧﺒﺮﯼ ...