شهرستان کازرون یکی از شهرستان‌های استان فارس در کشور ایرا

شهرستان کازرون یکی از شهرستان‌های استان فارس در کشور ایران است که در باختر این استان قرار دارد و مرکز آن شهر کازرون است. جمعیت این شهرستان بیش از ۳۳۰،۰۰۰ نفر می‌باشد که دومین شهرستان پرجمعیت استان فارس است. همچنین شهر کازرون با داشتن ۱۴۰،۸۶۹ نفر جمعیت دومین شهرستان پرجمعیت استان پس از شهرستان شیراز دومین شهر بزرگ (از نظر وسعت) استان فارس پس از شیراز می‌باشد. شهرستان کازرون آب و هوایی نسبتاً معتدل دارد. این شهرستان از مناطق گردشگری، تاریخی و باستانی مهم ایران است و مناطق گردشگری بسیار و آثار تاریخی فراوانی را در بر دارد. همچنین شهر تاریخی بیشاپور در ۲۰ کیلومتری شهر کازرون قابل مشاهده‌است.

شهرستان کازرون از خاور به شهرستان شیراز، از شمال به شهرستان ممسنی و از باختر و جنوب به استان بوشهر و از جنوب خاوری به شهرستان فراشبند محدود می‌شود.

تقسیمات کشوری

شهرها:
کازرون، خشت، چنارشاهیجان، کنارتخته، نودان، بالاده، جره (اشپاگان)

بخش مرکزی شهرستان کازرون
دهستان بلیان
دهستان دریس
دهستان شاپور
شهرها: کازرون

بخش چنار شاهیجان
دهستان انارستان
دهستان سمقان
شهرها: قائمیه

بخش خشت
دهستان امامزاده محمد
دهستان بورکی
شهرها: خشت

بخش کنارتخته و کمارج
دهستان کنارتخته
دهستان کمارج
شهرها: کنارتخته

بخش کوهمره
دهستان کوهمره
دهستان دشت برم
شهرها: نودان

بخش جره و بالاده
دهستان جره
دهستان فامور
دهستان دادین
شهرها: بالاده، جره (اشپاگان)

جمعیت

جمعیت این شهرستان، بیش از ۳۳۰،۰۰۰ نفر است. شهرستان کازرون دومین شهرستان پرجمعیت استان فارس و شهر کازرون با ۱۴۰،۸۶۹ نفر جمعیت دومین شهر پر جمعیت و دومین شهر بزرگ استان فارس می‌باشد.

کشاورزی و دامداری

محصولات کشاورزی شهرستان کازرون عبارت‌اند از: غلات، تنباکو، خرما، برنج، حبوبات، پنبه، مرکبات، صیفی جات که برخی از این محصولات جزو صادرات شهرستان نیز می‌باشند. از سوی دیگر به لحاظ این که ایلات و عشایر در منطقه پراکنده هستند، دامداری و تولیدات دامی رونق چشم‌گیری دارد. انواع فرآورده‌های لبنی و پشم و پوست و روغن از تولیدات دامی بخش دامپروری کازرون است.

زبان

زبان مردم این شهرستان، زبان پارسی است و شماری از واژه‌هایی که در کازرون به کار می‌گیرند نزدیکی با زبان پارسی میانه دارد. گویش‌ها (کازرونی، دوانی، دوسیرانی، عبدویی) آداب، رسوم، سنت‌ها و مثل‌های موجود در این منطقه به خاطر در بر داشتن ویژگی‌های زبان و فرهنگ کهن این دیار، از دیر باز توجه زبان‌شناسان را به خود جلب کرده‌است. در بخش‌های این شهرستان بیشتر به زبان پارسی صحبت می‌کنند.

نژاد

نژاد مردم شهرستان کازرون، همانند مردم جنوب ایران، از نژاد پارسه یا (پاراسواژ) شاخه‌ای از نژاد آریاست که تقریباً ۳ هزار سال پبش از میلاد از مسکن اصلی خود به ایران و فارس آمده‌اند. مردم کازرون تا اندازهٔ زیادی اصالت نژاد خود را حفظ کرده‌اند، زیرا وقتی در میان مردم کازرون گردش کنید و صفات و عادات آنان را مورد دقت قرار دهید، نزدیکی زیادی با نژاد آریایی قدیم در آنان دیده می‌شود. همچنین واژه‌های محلی و آداب و رسومی که نسل به نسل حفظ کرده‌اند، نشانگر این واقعیت می‌باشد.

دین

پیش از حملهٔ اعراب، اهالی کازرون و شاپور و دیگر بخش‌های این شهرستان مانند همهٔ ایرانیان دین زرتشتی داشتند و به ویژه در شاپور چندین آتشکده بزرگ وجود داشته که آثار ویرانه‌های آن هنوز باقی مانده است.

پس از فتح ایران به دست اعراب در زمان خلیفه دوم (۱۳ هجری قمری) و تصرف کازرون به سرداری حکم بن ابی العاص، عده‌ای از اهالی این دیار به دین اسلام درآمدند. در سدهٔ چهارم و پنجم تعداد زرتشتیان کازرون زیاد بوده‌است و دراین هنگام مردی زرتشتی به نام خورشید که او را دیلم گبر نیز می‌گفتند حاکم کازرون بوده‌است.

بیشتر اهالی کازرون و اطراف آن تقریباً تا سال ۴۰۰ هجری قمری زرتشتی بودند و پس از این سال به واسطهٔ شیخ ابواسحاق کازرونی فرزند شهریار کازرونی، مردم کازرون به اجبار مسلمان شدند. تا زمان صفویه و رسمیت یافتن مذهب تشیع اهالی این سرزمین شافعی بودند و علمای بزرگی نیز از میان آنان برخاستند.

امروزه مذهب بیشتر اهالی کازرون شیعه اثنی عشری است و بسیار در مذهب خود تعصب دارند. در کازرون نیز اقلیت‌های مذهبی نیز وجود دارد که نسب آنها به شیعیان ۹۹ درصد به یک درصد می‌باشد.

پیشینه

کازرون شهری است که در زمان ساسانیان و از ۳ روستا بنیان نهاده شده‌است. کازرون در آن زمان به بلدالعتیق شهرت داشته و از توابع بیشاپور بوده‌است. پس از ویرانی بیشاپور توسط ابوسعید شبانکاره مردم بیشاپور به کازرون مهاجرت کردند.

پیدایش
کازرون در زمان ساسانیان متشکل از سه ده نورد، دریست و راهبان بود که روی هم رفته به آن‌ها شهر بلدالعتیق (شهر کهنه) گفته می‌شد. شیخ ابواسحاق کازرونی ا